"Miłość nie niszczy, nie rani, nawet kiedy się kończy. Gdy się kogoś naprawdę kocha, zdrowo i szczerze, cierpienie jest inne, gdyż wolne jest od zależności – nie zrzuca się na drugą osobę odpowiedzialności, za własne szczęście."

Miłość nie jest oczekiwaniem ,na szczęście!. Nie może być zatem, zawiedziona!.

Otwierasz swoje przed człowiekiem - a on wykorzystuje twoja słabość i zaczyna : cię - niszczyć -- przez twoje dobre serce.

Kochamy albo nie. Tak to już bywa ,ludzie muszą dopasować się, żeby być ze sobą. Nic na siłę.

Każdy niezdrowy związek ludzki ,jest oparty na subiektywnych oczekiwaniach ,a na końcu na roszczeniach.

Nasze oczekiwania wobec innej osoby, są powodem cierpienia i złamanych serc.

Serca nie da się złamać. To fizycznie niemożliwe. Symbolicznie też nie. Po prostu w pewnym momencie ,oddane komuś serce zostało zranione. Tak naprawdę, choć trudno to przyznać, krzywdę wyrządziłeś sobie sam .

Zranione, oraz złamane serca, są skutkiem zawiedzionych oczekiwań.

Mam bliznę do dziś, chodziliśmy na szaber po , maliny do sąsiada. .

Kiedyś w młodości jechałam rowerem ,bez trzymanki i jak wyrżnełam na takiej kamienistej drodze,to krew się lała z łokci i kolan,to była szkoła podstawowa,ale wspomnienia pozostały.

Rany goiły się, szczególnie je miałam po upadku, z roweru ,to był rower taty dużo za duży dla mnie .

Ja to jeszcze łokcie ,pozdzierane miałem, z jazdy rowerem .