Otwieram tomik poezji , by rozgrzać swe serce zmarznięte . Na jego kartach znajduję ,twój ślad . Karta po karcie , strofka po strofce , odnajduję tu ciebie , odnajduję tu ,nas .

Gdzie czytacie ,nad wodą, na łące, w fotelu ,czy w górach.

Gdzie teraz czytacie książkę, jestem ciekawa, które z miast ,lub wsi czyta najchętniej.

Nie oceniaj książki po okładce."Nigdy nikogo nie oceniam, a to potrafią nieliczni.

Książki pozwalają ci wejść, w inny świat – a to wszystko, to w zaciszu własnego domu.

Jeśli czytasz to teraz, masz naprawdę wiele powodów ,do wdzięczności.

Nie czekaj nigdy, aby powiedzieć komuś .jak bardzo go kochasz, bo może być za późno.

"Mój przyjaciel mówi „Nie rozumiesz. W chwili śmierci nikt nie jest w stanie, ci pomóc. Zostajesz sam ze swoim strachem i niewiedzą. Cóż z tego, że cię ktoś ,za rękę potrzyma?”. A mi się wydaje, że być trzymanym za rękę, bać się i umierać, to więcej niż tylko bać się i umierać. Może się ,jednak mylę."

Drugi człowiek, jest potrzebny. Do życia, do trzymania za rękę, do wspomnień, emocji, do wszystkiego .Wyjątki są nieliczne. Samotne, nikomu niepotrzebne życie, to wegetacja, społeczny ostracyzm, jaki ma sens? .Żadnego.

Nie ubliżaj, szanuj, kochaj, doceniaj, bo jutro mogą zostać ,już tylko wspomnienia.

Powoli umiera ten, kto unika pasji i wiru emocji, które przywracają oczom blask i serca naprawiają .

"Szczęśliwy jest człowiek, który umie kąpać, karmić, opiekować się, wychowywać, okazywać miłość i uczucia. To nie pomaganie, to wypełnienie obowiązku ,zobowiązań ojca."