Życie to droga, to podróż. Mówi się często, że kogoś poznaliśmy i chcemy iść z nim przez życie, a to dopiero spotkanie. To wspólna podroż drogą życia ,jest poznaniem drugiego człowieka, tak jak poznaniem siebie jest samotność.

Jesteś jak latarnia, która oświetla drogę. Mym myślom bezsennym w tęsknocie, które jak zagubione motyle nocy, szukają światła.

Melodią nas, którą tworzymy podążając ,drogą naszego życia.

Niektóre kobiety są ,jak najlepszy szampan. Do nich zawsze chce się wracać, choćby tylko w ulatujących jak bąbelki wspomnieniach, by choć przez krótką chwilę, poczuć ten - teraz już- słodko- gorzki smak, toastu życia.

Nie będę chować twarzy, za maską oziębłości. Nie będę chować uczuć, za wachlarzem obojętności.

Dopiero gdy, nie potrafimy zrobić ani jednego kroku, zaczynamy doceniać niezwykły dar jaki otrzymaliśmy, taniec i piękną muzykę, jaką staje się, odgłos każdego kroku.

Życie jest jak książka: Otwierasz - Czytasz - Kończysz.

Przeczytałam, pochłonęłam, znakomita pozycja.

Bardzo jestem ciekawa ,tej książki.

Uwielbiam czytać, uwielbiam posiadać, książki.

Może czasem kogoś uda się, zachęcić do sięgnięcia, po książkę. Myślę że warto.

Wiedza czerpana, z książek jest jak arka- nasze ocalenie , które ochroni nas ,w tym potopie głupoty.