"Lekka i bardzo przyjemna książka, wprawi w nostalgię starszych czytelników, a młodzieży pozwoli spojrzeć z innej perspektywy, na ich problemy."

Jakby ktoś był jeszcze chętny, na książkę z dedykacją, to łapka w górę, bo zostało mi jeszcze, kilka egzemplarzy.

Wszystkie książki wróciły już do mnie, więc mogę pochwalić się stosikiem czarownych książek . Kolekcja rośnie i już nie mogę się doczekać, kolejnych egzemplarzy .

Zaś czwartek niech ,będzie spokojny, bez kłótni,zwady i wojny.

Środa niech będzie ,pełna marzeń. Żebyś miał w tym ,dniu pełno wrażeń.

Na wtorek daję ci myśli, byś wiedział, co ci się przyśni.

A w poniedziałek, blask słońca, by świeciło ci ,bez końca.

Radość i uśmiech ,w niedzielę.

Hej, ty brzozo, hej, ty brzozo-płaczko, smutno szumisz nad jego tułaczką, opłakujesz i armię rozbitą, i złe losy, i Rzeczpospolitą. Siedzi żołnierz ze spuszczoną głową, zasłuchany w tę skargę brzozową, bez broni, bez orła na czapce, bezdomny na ziemi-matce. Władysław Broniewski

Pod Warszawą dał ostatni wystrzał, potem szedł. Przez ruiny. Przez zgliszcza. Jego dom podpalili, Niemcy!, A on nie ma broni, on się nie mści.

Usiadł żołnierz pod brzozą u drogi, opatruje obolałe nogi. Jego pułk rozbili pod Rawą, a on bił się, a on bił się krwawo, szedł z bagnetem na czołgi żelazne, ale przeszły, zdeptały na miazgę.

Żołnierz polski. Ze spuszczoną głową, powoli, idzie żołnierz, z niemieckiej niewoli. Dudnią drogi, ciągną obce wojska, a nad nimi, złota jesień polska.