Gdyby zwierzę zabiło z premedytacją, byłby to ludzki odruch.

Czasami ma się wrażenie, że zwierzęta, zwłaszcza młode, są jakby naukowcami, którzy nie spoczną, póki nie zbadają tego, co ich interesuje.

Byłoby lepiej, gdyby ludzie bardziej przypominali zwierzęta i w większym stopniu kierowali się instynktem; czyniąc coś, nie powinni być aż ,tak dalece świadomi tego, co robią.

Nie chodzę do cyrku, szanuję zwierzęta.

Miejsce tych zwierzàt jest na wolności , człowiek jest zdolny do największej podłości !.

Chciałabym być tak wielka. I taką ławeczkę, też chciałabym mieć.

Uśmiechem i dobrym nastrojem ,rozpocznijmy nowy dzień.

Miałam nową sukienkę, z szyfonu no i graliśmy ,w szukanego. Trzeba było przez, mur przeskoczyć. Ja plecami zjechałam po tym murku. Więcej chyba nie muszę pisać, ale co wspominać.

Kiedy zdecydujesz się zrelaksować, upewnij się, że zaangażujesz się w to psychicznie i emocjonalnie. Nie siadaj na kanapie i „odpoczywaj”, jednocześnie sprawdzając e-maile i robiąc „coś” do pracy, oraz planując nadchodzącą podróż. Naucz się odpoczywać.

Spójrz na wszystko inne ,niż ekran twojego telefonu, czy komputera, kiedy będziesz kładł się spać. Książka, okno, twój partner, zwierzak, sufit. Wszystko, co nie spowoduje ,natychmiastowego powrotu do świata, od którego próbujesz odpocząć przez osiem godzin.

Umarli czuwają nad nami. Mówią do nas we śnie, przychodzą i czynią gest dłonią. Kładą palec na ustach ,lub otwierają dłoń. Mówią:ten czas, którym dysponujecie ,jest droższy od złota. Zamieńcie wasze chwile w coś trwałego, co nie zmieni się w popiół. Bądźcie dla siebie w tym świecie, w którym tak wielu nie udaje się odnaleźć. W waszych sercach jest prawdziwy skarb, który zostanie rozpoznany przez każdy ze światów. - Tomasz Jakubiak

Wiatr tańczy w opadłych liściach.. Ściele pod nogi dywany. Pośród zadumy jesienne,j do dat minionych wracamy. Rozbłysły wokół cmentarze, blaskiem zniczy płonących. Z wdzięcznością przy grobach klękamy, z wieńcem chryzantem pachnących. Dla tych, których już tu nie ma. Lecz w sercach naszych wciąż żyją. W najlepszych ciepłych wspomnieniach. Łzę żalu i tęsknotę kryją.