Że widzi kotka i pieska, co wspólnie z myszką zamieszkał. Że widzi dzieci bawiące, co wieczór na polnej łące. Że widzi beczki oliwy i zadumanych myśliwych.

Teresa Małaczek (Ryszewska) SOKÓŁ Gdybym mógł spotkać sokoła, który, bez przerwy woła i widzi lasy nieznane, i groble pomalowane. Że widzi rzeki płynące, rodzące i konające. Że widzi góry przestworza, gdzie świeci poranna zorza.

A panom trudne do zrozumienia. są ciągłe te wszelkie zmiany. nie dopnie swego łapie migrena. cóż my tak w genach już mamy.

Jak kameleon zmienia ,skórę i zerka ciągle do lustra, o cerę dba i o figurę, ciut w pasie i już za tłusta.

Rano w leginsach wygodnie. w południe ładna kiecka, wieczorem wizytowe spodnie, tak ma kobieta od dziecka.

Klamotów wszelkich gamę, nie mieści kosmetyczka, na sobie wciąż nowe ubranie, spodnie sukienka spódniczka.

Czasami czarna jak kruk, a innym razem blondynka, przekracza fryzjera próg, jej atrybutem szminka.

Jak kameleon. Kobieta zmienną jest istotą, to stwierdzi każdy mężczyzna, kocha diamenty perły złoto, uroda to jej talizman.

W starych dziuplach śpią gołębie. Gdzieś pod miedzą zając śpi. A więc czemu nie śpisz ty?. Już liliowy odszedł dzień. Idzie sen, idzie sen.

Niedźwiedź miał ptasie skrzydła po bokach. Krokodyl stłukł się i krzyknął: "Brzdęk!". "Prima aprilis!" - wołała foka. A hipopotam ze śmiechu pękł.

Tygrys przed myszą uciekł z trwogi. Wieloryb słonia ciągnął za czub. Kotu wyrosły jelenie rogi. A baranowi - bociani dziób.

Żyrafa miała króciutką szyję. Lwią grzywą groźnie potrząsał paw. Wilk do jagnięcia wołał: "Niech żyje!". A zając przebył ocean wpław.