Ty jesteś morzem rozległym, na którym mych pragnień majaczą żagle, płynące wytrwale do ciebie, choć próbują powstrzymać, je wiatru podmuchy nagłe.

Ty jesteś równiną zieloną, którą miłość moja przemierza, idąc piechotą i jadąc konno, wprost do twego serca chcę zmierzać.

Ty jesteś niebem błękitnym, na którym moje myśli jak chmury kłębią się blisko twego umysłu, bo ktoś je wezwał do góry.

Niech uśmiech ten, twe usta niosą. I świat zapłonie jego gorącem. Rozpali w duszy radości obłok. I szczerozłote słońce.

Uśmiechnij się, bo świat jest piękny. Wije potokiem szczęścia godziny. Rozlewa ciszę gdy jej potrzeba. Milczy w zadumie chwili.

Serce też na nie położę, bo ciepło słowa być musi, ramiona szeroko otworzę, by los do uśmiechu zmusić. Popatrz na kwiaty, ptaki i drzewa. Są cudem świata, pięknem natury, Głosem co bosko śpiewa.

Położę na liściu paproci, marzenia słodko pachnące, i rosy kropelki malutkie, by mogły zwabiać ci słońce.

Czy pamiętasz, jak pachnie chleb. Czy pamiętasz te łąki za młynem?. Twoja pamięć to wielki sklep. Tylko przez nią właściwie nie minę.

Przyjaciel to człowiek, który wie o tobie wszystko i nie przestaje cię lubić. Najlepszym przyjacielem jest ten, kto nie pytając o powód twego smutku, potrafi sprawić, że znów wraca radość.

Twoja skóra pachnie kobietą. A moja pachnie tobą. A ten księżyc jest naszym poetą. Ptasie pióra rozwiesza nad głową.

Nie bała się niczego, bólu też nie znała. I miejsc dla swej duszy ciągle szukała. Mówiono, że jest duchem, a nie ludzką istotą. Inni mówili, że panuje nad ciemnej nocy mocą.

MIŁOŚĆ. "Nigdy nie jest za późno, nigdy nie jest za późno, na miłość, na uśmiech, na bukiet róż, na spacer w deszczu, na wiersz, na przytulenie w tańcu, na czyste milczenie, na otarcie łez". /ks.Wacław Buryła/