Dawał róże, uśmiechy przesyłał, na harfie melodie miłosne grał. Ona świeciła, co wieczór jaśniej, rozświetlał niebo srebrny blask.

Czerwone róże układa na chmurach, księżycową sonatę łkając, wciąż gra. Serce swe przykrył smutku całunem. Jak ma ją znaleźć, gdzie szukać ma?.

Mówi się że w życiu piękne są tylko chwile, lecz życie to też tylko chwila. Życzę ci, aby była piękna jak kwiat, odradzała się ciągle na nowo, jak na wiosnę świat.

Kwiatem niech sypnie , ptaków śpiewem , niech pszczoły gromadzą się nad drzewem , a ono niech będzie w kwieciu całe , takie tej wiosny oznaki wspaniałe .

Niech kwiaty urzekną cię swoim rozkwitem. A niebo otuli przejrzystym błękitem.

W twoim oknie bukiet róż, to malował w nocy mróz. W kształcie wszystkich gwiazd na niebie, szeptem mówił, że dla ciebie.

Zamiast kwiatów ,państwo młodzi dostali ,różne łaskotki.

Kiedy radość jest w nas, dzień rozkwita jak kwiat, w kroplach rosy, wschodzie słońca, w szumie lasu, w wiatru pląsach, radość tęczowy wytycza szlak.

Kłos żyta z polnym kwiatem, Co pachnie tamtym latem, Są trwałym przemijania znakiem. Dla serca wiecznym światem.

Niezapominajka maleńka roślinka, co polskiego nieba błękit przypomina. W cienistym gaiku rośnie nad potoczkiem, mruga pośród trawy małym żółtym oczkiem.

Chciałbym zapłakać razem z różą, kiedy usycha w martwej ciszy, w zimnym wazonie.

Rzucisz swe spojrzenie. Na malutkiej róży kwiat. Niech się spełnią twe pragnienia. Które kryje marzeń świat.