Dziękuję za łzy, te z radości i z bólu, (i tobie, mój ojcze i tobie, matulu); i za to, że co dzień mnie budzisz w górach o świcie. Dziękuję ci, Boże. Dziękuję za życie.

Dziękuję za drogi pokazywane, za sen przy księżycu, deszcze nad ranem; za dobro, co czynisz; i potępienie. Dziękuję ci, Boże, za twoje cierpienie.

Za rosę o brzasku, za łąki kwieciste, za słońce nade mną, w dni porywiste; za chleb i potrawy, za głód i sytości. Dziękuję ci, Boże, że jesteś miłościw.

Dziękuję Ci, Boże, za ludzi poznanych i to, co widziałem, co jeszcze nieznane. Dziękuję Ci, Boże, za radość i smutek, za niebo błękitne, chmurami osnute.

A jeśli nawet komuś zadam ból. Który tak również rani serce twe. O, nie odrzucaj nigdy, Jezu, mnie. Lecz znowu weź tak. Jak Ojciec w ramiona swe.

Gdy jesteś przy mnie, Panie, Boże mój. To czuję się tak ,lekko niby ptak. Chcę odtąd dawać ,ludziom miłość swą. Po to by brata kochał zawsze każdy brat.

Bo kiedy idę w życiu sam drogą, jest mi źle. Tylko Bóg, znając mnie ,o tym wie. Napełnij dziś od nowa, Panie głębią swą, Bym z radością, innym ludziom dawał ją.

Gdzie jesteś, panie Boże, Ojcze mój?. W skrytości serca szukam twoich dróg. O usłysz głos wołania duszy mej. Odpowiedz mi miłością wielką swą.

Najtrudniejsze chwile przeżywa ,ateista wtedy, kiedy czuje się wdzięczny, a nie wie, komu dziękować w kościele.

Wierzyć to znaczy ufać, kiedy cudów nie ma, w kościele.

Matko Boża płacząca, w kościele, módl się za nami.

Ale cuda Boga kościoła bo same takie cuda, nie powstają . Są zbyt skomplikowane i świadczą o mądrości Boga.