To nie ja byłam Ewą, to nie ja skradłam niebo.

Miejsce bajkowe. Patrzę na nie i ogarnie mnie ,taki spokój. Chwilo trwaj!.

Można uciekać i uciekać w nieskończoność, ale prawda jest taka, że wszędzie tam, gdzie się zatrzymasz, dopadnie cię twoje życie.

Tego piękna natury nie da się wyrazić ,w najpiękniejszych słowach, raduje serce i oczy, nie pojmuje bez westchnień głowa.

Byłam w tych miejscach, cudowne wciąż wspominam .

Za każdym zakrętem ,jest sklep z butami .

Postacie ojca, matki, zaczarowany domu rodzinnego krąg. Myśli jak kwiatu płatki wypadły z moich rąk.

Kiedy drzwi zamykasz, okno pozostaw otwarte, by każdy anioł, mógł trafić drogą do twojego serca.

Iść drogą do przodu, szukać w ludziach przyjaźni, dotknąć ich serca, nawet, kiedy jest jak lód.

Iść do przodu. Warto spełniać marzenia, nawet, kiedy wiatr się zmienia, i wieje prosto do oczu.

Piękna ,pełna niespodzianek. Droga donikąd ,cieszy oczy i serce.

Droga wśród drzew ,która prowadzi do celu .