Kiedyś każdy odejdzie z tego świata, zostanie po nim wspomnienie, czy koło grobu ktoś cicho przejdzie, gdy odejdziemy w zapomnienie. Czy zapali nam znicz, światełko nadziei, na wieczne duszy zbawienie, czy po nas kurz ,na drodze wiatr rozwieje, a ktoś pomyśli czy on żył, czy to złudzenie.

Szanuj starszych, dobrze radzą. Ich nauki, się przydadzą. Wszystkiego najlepszego, seniorom i nie tylko.

Nigdy nie czekaj na ''jutro'', by do kogoś się uśmiechnąć, powiedzieć ciepłe słowo, okazać czuły gest. Bo może przyjdzie taka chwila, kiedy jutro powiesz: "Ile dałabym, żeby było wczoraj.

Czasem odchodzą nasze anioły. I nagle w miejscu staje czas. A z nimi cząstka nas odchodzi. I wielki smutek marszczy twarz. Czasem na chwilę gaśnie słońce. Duszę wypełnia gęsty mrok. Nikną nadzieje i marzenia. I w pustce ginie tęskny wzrok.

Czasem odchodzą, dobrzy ludzie. Co nam pomogli, w życiu wiele. I próżno wtedy ,pytać Boga. Czemu odchodzą przyjaciele. Lecz oni ciągle przecież żywi. Nadal wytrwale są wśród nas. Ich dusze przy nas pozostały. Tylko ich ciała zabrał czas.

Kochajmy ludzi,kochajmy świat, pozostawmy po sobie coś dobrego, żeby ktoś,kiedyś położył kwiat, na miejscu naszego ,spoczynku wiecznego.

Żyjmy uczciwie na co dzień, jakby to był dzień nasz ostatni, żeby żaden mroczny cień, nie zaplątał się w sumienia matni.

Mówmy bliskim nam osobom, że je kochamy,szanujemy i cenimy. Nie odkładajmy niczego na później, bo może nigdy nie zdążymy.

Jest taki jeden dzień w roku, kiedy myślimy o bliskich, tych, którzy odeszli w pół kroku, nie zdążyli spakować walizki.

Nieuchronność. Nie zatrzymasz bańki mydlanej na słomce, choć piękna jak cud cudów, choć się mieni słońcem, nie zawrócisz rozmowy wpół gestu, wpół słowa, nie złapiesz w dłonie tęczy chociaż kolorowa, nie wstrzymasz w locie ptaka, ni dmuchawca puchu, ani rosy w południe, ni wiatru w bezruchu. Nie zatrzymasz serc bicia i wędrówki ziemi, ani złotych wakacji, ni przyjścia jesieni.

Spoglądam w niebo i zadaję pytanie: " Dlaczego Boże , zabierasz dobrych ludzi ?". Zabierasz tych, co mają serca szlachetne . A ci bez niego ,po ziemi stąpają . Dlaczego śmierć, musi rozdzielać tych, którzy tak bardzo się kochają. Kiedy już opuszczam bramy cmentarza, zmarłe dusze żegnam powoli . Nie proszę Boga o życie , ale mam nadzieję , że za rok tu przyjść mi pozwoli. autor : Orchidea

Jest taki dzień w roku . Kiedy refleksja, w serce się wkrada , deszczowy zazwyczaj i zimny . Dzień 1 - go listopada. To taki czas zadumy, modlitwy, nad zmarłych duszami . Choć ich już nie ma wśród nas, kochamy nadal , więc pamiętamy. Patrzę na płomień ,tlący się w zniczu. Smutek i żal się we, mnie budzi.