Pamiętaj, że jeśli w kółko będziesz słuchać, że twoje pomysły są kiepskie – sam taki się poczujesz. Twoje dziecko, czuje to samo.

Pozwól żyć naprawdę. Uczyć się i cieszyć, z sukcesów. Buduj w swoim dziecku poczucie wartości ,swoim zaufaniem.

Niech twoja obecność, będzie wsparciem i poczuciem bezpieczeństwa, a nie przeszkodą. Pozwól pozmywać, przeskoczyć przez za dużą kałużę, dostać trójkę z kartkówki. Pozwól jeździć, na rolkach i próbować wleźć, na drzewo.

Pozwól być czasem najlepszym ,ze wszystkich i tak samo daj zgodę ,na bycie kiepskim ,z plastyki, czy matmy.

Nie uchronisz swojego ,dziecka przed życiem, nie odbieraj mu samodzielności.

Niech wiąże sznurowadła, przez 15 minut. Wiem, że się spieszysz, gnasz, że te sznurówki czasem doprowadzą ,cię do białej gorączki – bo gdzieś tam czekają ,bardzo dorosłe i poważne sprawy. Ale uwierz mi – warto.

Kiedyś twoje dziecko, dorośnie i nie będziesz ,mógł go wyręczać. Czy nie lepiej, żeby miało wtedy pewność, że tak wiele potrafi? .

Czy twój maluszek, ma już stały zestaw, z naszego menu? .

Nasze przekonania ,są jedynie echem tego, co słyszało się w dzieciństwie od rodziców, a negatywne oceny i opinie, w głowie to nie prawdziwy opis sytuacji, a destruktywny nawyk myślowy.

Według niekochanej córki, jej własna wartość, to dużo mniej, niż zero.

Niestety, czasami w dzieciństwie nie otrzymujemy ,dostatecznej porcji rodzicielskiej miłości i wchodzimy w dorosłość z wielkim brakiem w sercu i duszy.

Troska, opieka, wrażliwość okazywana dzieciom przeradza się później, w pewność siebie, pewność innych, przekonanie o własnej wartości i o tym, że zasługujemy na to, by nas pokochać.