W powietrzu czuć wiosnę,co po śnie zimowym,jak długim letargu do życia się budzi.Jeszcze sypie śniegiem,jeszcze lodem mrozi,ciepło z zimnem splata - jednak już nadchodzi.

Zawsze, kiedy jestem w górach , żałuję, że to tylko na chwilę. Góry są piękne i zmienne jak kobieta. I tak samo jak dotyk matki, potrafią ukoić ,oraz uspokoić .

Góry zachwycają, inspirują, porządkują wiele ludzkich spraw. O górach można mówić bez końca, jednak tylko nieliczni potrafią, słowami wyrazić sedno sprawy. Kiedy jestem w górach ,nie istnieje świat zewnętrzny, zgiełk i pośpiech. Jest tylko natura i życie razem ,z jej rytmem. Ktoś może powiedzieć, że to tylko mój wymysł, bo przed życiem się ,nie ucieknie. Zależy kto co ,nazywa życiem.

Super fajne wygląda,jak jedna wielka rodzina, czyli drzewo genealogiczne. Mamy takie w rodzinie.

Trzeba być bardzo obrzydliwym, okrutnym i nieszczęśliwym, żeby nosić skórę zwierząt.

Pozornie wydaje się to, idealną sytuacją – zero wymagań, zero obowiązków, wszystko wolno, bo brakuje jakichkolwiek reguł.

Byłaś dzieckiem, które przede wszystkim ,potrzebowało opieki, miłości i zrozumienia.

To wszystko pozbawiło cię, beztroski i radości dzieciństwa, za to przysporzyło stresów, zmartwień i zbyt wielkiej odpowiedzialność.

Nieustanna presja wysokich osiągnięć, sukcesów w nauce, sporcie ,lub twoich zainteresowaniach, nadmierne obowiązki, które zostały na ciebie zrzucone, choć nie byłaś na nie przygotowana i nie otrzymałaś odpowiedniego wsparcia.

Być może powiedział ci ,nawet wprost, że nigdy nie chciał mieć dzieci ,lub nie raz kazał zejść, sobie z drogi i nie zawracać mu głowy.

W obecności innych osób, zachowywał się całkiem zwyczajnie, świetnie udawał, ale gdy zostawaliście sami ,nie zwracał na ciebie uwagi i wyraźnie dawał, do zrozumienia, że jesteś problemem.

Jeden z twoich rodziców ,(lub w skrajnym przypadku oboje), nie okazywał ci uczuć, był niedostępny emocjonalnie ,lub stosował taktykę odbierania, swojej miłości i zainteresowania w ramach, kary za popełnione błędy .