Z żalem spoglądam na złoty liść spada, bo nie ma już dokąd iść, drzewo go nie chce, spełnił swą ,rolę i nikt nie wczuwa ,się w jego dolę.

Jesień to fala wspomnień o lecie, jesień to szelest liści po świecie, chociaż je zdobi czerwień i złoto, smętnie spadają w jesienne błoto.

Jeszcze serdeczne me pozdrowienia, prosto od serca do ciebie płyną, by ten jesienny cudowny czas, został w pamięci i nie przeminął.

Osnute nitką babiego lata, cudne korale z jarzębin kiści, ubrane w krople rosy srebrzystej, garść kolorowych jesiennych liści.

Posyłam tobie zapach jesieni, bukiecik astrów, grzybów koszyczek. pierzastą chmurkę, z mojego nieba i ciepły złoty, słonka promyczek.

Zamówię aniołka, co bajki opowiada, utuli, pocałuje, bo to tak wypada. A gdy już oczka, senne zamkniesz, to będzie ci jak w niebie, bo ja to wszystko załatwiłam ,dla ciebie. Dobranoc.

Dziś do twej poduszki, sny przecudne włożę, obok na ,stoliczku różyczkę położę. Gwiazdkom każę błyszczeć ,dziś tylko dla ciebie, nawet księżyc ,będzie na pochmurnym niebie.

Odszukał szybciutko ,swoje posłanie, zwinął się ,w kłębek i zasnął jak na zawołanie. Zbliża się cudowny wieczór i gwiaździsta nocka. I czeka na nas, kiedy zmrużymy jak kocurek ,swoje senne oczka!.

Skrada się cichutko kocurek. Skacze na gałąź i skośny murek, a że ciemno zrobiło się w koło, zamruczał i zamiałczał wesoło.

Słoneczniki mają w sobie coś, ze patrząc na nie, zaczyna my się uśmiechać.

Samochody to tylko rzecz, ale bez niej, też nie da się żyć, nie mają żadnej wartości, jak się nie jest szczęśliwym. Ja czekam na miłość, która mnie odrzuca.

W jedną stronę pędzą samochody postępu, tańczącego do szaleństwa świata, drugą drepczą dorożki sentymentu, spaceruje ,cisza i wolno posuwa ,się spokój.