Tak bardzo pragnę dać ci świat , gdzie wszystko jest możliwe , gdzie nikt nie liczy dni i lat , a proste drogi, są właściwe . Słońce tam świeci, kiedy chcesz , a kiedy pragniesz - deszczyk pada , gdzie nie ma bólu, ani łez , i nie ma z czego się spowiadać.

Bądź gwiazdą na niebie życia, co ciemność nocy rozproszy, wskaże drogę do serca twego, ciepło snu z sobą wnosi. Bądź słowem które w duszę zapada, co łzę w uśmiech zmienia, słowem co myśli rozjaśnia, gdzie nie ma fałszu cienia . Bądź zawsze przyjacielem .

Bądź wiatrem co pocałunkami ,włosy czesze co delikatnie dłonie podaje, roztańczy serce muzyką, zaszumi pachnącym gajem. Bądź słońca promieniem złotym, co ciepłem ciało oplata, iskierkami w drzewach czaruje, promyczek w uśmiech wplata .

"Życie jest o wiele przyjemniejsze, jeśli człowiek sam ,sobie kosi trawnik." ~ J.R. Ward

.Pamiętaj o chwilach radości, kiedy byliście razem, w białym pokoju i firanka poruszyła się. Wróć myślą do koncertu, kiedy wybuchła muzyka. Kiedy jesienią zbierałeś żołędzie w parku, a liście wirowały nad bliznami ziemi. Opiewaj okaleczony świat...A.Z.

Spróbuj opiewać okaleczony świat. Pamiętaj o długich dniach ,czerwca i o poziomkach, kroplach wina rosy, O pokrzywach które, metodycznie zarastały domostwa.

Natura jest świątynią, kędy słupy żywe. Niepojęte nam słowa, wymawiają czasem. Człowiek wśród nich, przechodzi jak symbolów lasem. One mu zaś spojrzenia, rzucają życzliwe.

W moim sercu radosnym łowieckim. taką radość uśmiech wiosny budzi, jak bym na wsi gdzieś był małym dzieckiem, najszczęśliwszym spośród wszystkich ludzi. z netu

Modra woda pod wody purpurą, lśnić zaczyna fioletem różanym. Ostry poszum skrzydeł górą, nad rozlewem wiosennie wezbranym. Bucha strzał z zaczajonej gdzieś łodzi!. Pada kaczor na błękitne tonie. Nad Prypecią złote słońce wschodzi. W moim sercu złote słońce płonie .

Złote kępy kwitnącej wikliny. Zaczajona łódź w wodnej gęstwinie. Cichy szelest przebudzonej trzciny. o poranku różanej godzinie. Pod błękitem już bębnią baranki. Gdzieś płaczliwie lamentują czajki. Przetnie niebo śmigły lot cyranki. Cały świat jest snem z błękitnej bajki.

Może tak, może nie, księżyc toczy się, we mgle. Może nie, może tak, cisza, sen to nocny znak. Koi ból, wyprasza strach, na zły los swą radę da. W śnie zapomnisz, o zmartwieniach, w snach spełniają się marzenia.

Po nocy nastaje dzień,a gwiazdy, przemieniają się w promyki słoneczne. Może będzie tak przez chwilę, a może do końca świata, bo życie jest cudem, który zdarza się nam codziennie.