Rozgniewany fuknie burzą, w skrusze maźnie tęczy skrawki, aż dmuchawce głowy puszą i czerwienią się truskawki.

„Czerwiec w wiośnie zakochany, słońcem swą wybrankę pieści, chabry wplata w zboża łany i kolczyki da z czereśni."

Może jak machniesz swą dłonią, marzenia Ci się .pokłonią i zaczną się szybko spełniać. by wolę Twoją wypełniać.

I tak jak obiecał rano, rozkłada gwieździste runo, gwiazdy przestawia ,na niebie i szuka drogi do Ciebie.

Już Księżyc otworzył oko, dłonie rozłożył szeroko i zgarnia tęczowe baśnie, bo taki humor ma właśnie.

Bo z każdym rankiem coś się zmienia, powstaje coś, lecz też coś znika, niczym w operze na wielkiej scenie, gdzie główną rolę gra muzyka .

O poranku, gdy słońce oczy swe przeciera, przeciąga się po długiej nocy, tworząc na ziemi istny teatr, świadkiem którego są nasze oczy. Ten pierwszy złoty promyk słońca, dotyka czule rannej rosy, nabiera tęczy barw bez końca kryształek mały,nagi,bosy.

Chociaż jesteś gdzieś daleko, może za górą, może za rzeką, moje myśli krążą wokół ciebie, więc pozdrowienia ślę po niebie. Mam nadzieję, że dojdą do ciebie, nasza znajomość będzie, dalej trwała i choć ona wirtualna, a jednak wspaniała.

Marzenia są jak gwiazdy, nie można ich osiągnąć ,ale można do nich dążyć.

Księżyc ukradkiem zerka w okno twe, snów cichych drzwi otwiera, wplatając swoją srebrną nić, pomiędzy twe marzenia.

Wieczorną tą aleją gwiazd, marzenia twe wędrują, w daleki i nieznany świat, gdzie piękne sny królują.

Wieczór zapukał do twoich drzwi, w księżyca blasku jasnym. Na niebie tyle gwiazd już lśni, złocistym swoim blaskiem.