Ja podróżuję z dziećmi ,w góry książek. A dokładnie podręczników.

Dla dziecka dotychczasowy świat, też się zmienił. Nagle zabrakło obok rówieśników, nie ma szkoły, przedszkola.

Dzieci to ciche ofiary, wirusa I myślę, że dużo, w tym prawdy.

U nas dzieciom ,zaczyna brakować szkoły, ze względu na kolegów i koleżanki i w szkole jest, mniej nauki niż w domu.

Mój trzylatek, prawie codziennie powtarza, że tęskni za kolegami i dziadkami.

Mój sześciolatek ,jest mądrzejszy i dużo więcej rozumie, niż niejeden dorosły. Ostatnio powiedział "teraz nie jest najważniejsze, granie ,czy zabawa, teraz najważniejsze jest, przetrwać koronawirusa i nie wychodzić z domu".

Mojej 7 letniej córce ,potwornie brakuje kontaktu z dziećmi, spotkań na placu zabaw, spędzania czasu, z dziećmi z przedszkola.

Staram się, choć troszkę jej, to wynagrodzić zabawami, ale mimo moich starań stwierdziła że dzieci jej nie zastąpie.

Mocno zastanawiałam się, jak moje dziecko udźwignie ,problem wirusa i dłuższego pozostania w domu.

Dzieci chyba najgorzej przechodzą ,to co się dzieje. A nam rodzicom, zostaje tylko wspierać ich i się nie poddawać.

I usłyszałem jakby głos ,wielkiego tłumu, i jakby głos mnogich wód, i jakby głos potężnych gromów, po Wielkiej Nocy, które mówiły: ,, Alleluja, Bo zakrólował. Pan Bóg nasz, Wszechmogący/

Jak dla mnie, taki witraż to arcydzieło.