Dziecko wychowywane przez bliskich, którzy pomagają mu ,zrozumieć i rozwiązać nawet proste problemy, jako dorosły ufa innym i wierzy, że powinniśmy się wzajemnie wspierać.

Jeśli czujemy się kochani w dzieciństwie, uczymy się, że ​​każdy zasługuje na swoją, przestrzeń i czas, każdy ma potrzeby, które należy szanować .

Niekochane dziecko, nie dostaje „wystarczającej ilości miejsca w sercu".

Kochający rodzic ,powinien nauczyć swoje dziecko, że niepowodzenie jest czymś ,normalnym w życiu .

Niezrównoważony emocjonalnie rodzic ,może stosować wobec dziecka kary, jeśli nie spełni ono ,jego oczekiwań.

Rodzic powinien okazywać dziecku ,konsekwentnie aprobatę i uwagę, aby nauczyło się ono, że jest kochane i dobre takie, jakie jest.

Takie mamy dzieci, jakie żeśmy sobie, wychowali. Moje kocham, nad życie i wiem że one , też mnie kochają nawet jak mam puste ręce .

Moje skarby świata dzieci , kocham nad życie ,a one mnie.

Człowiek naprawdę bogaty to taki, którego dzieci biegną do niego, kiedy ma puste ręce.

Najpiękniejsze uczucie na świecie, to dzieciństwo.

Oj tak było ,fajnie dzieci się ,zbierały i to była zabawa .

Cudowne dzieciństwo ,ale i piękne, białe zimy. Górka była tuż ,obok szkoły. Zawsze po skończonych lekcjach ,zamiast do domu , szliśmy zjeżdżać, na tornistrach. Było super .