A po szkole zanim człowiek do domu ,wrócił koniecznym było zaliczyć wszystkie ,mniejsze lub większe wzniesienia terenu ,tak zwane "górki" i pozjeżdżać z nich na tornistrach . Szczególnie, że potem w środku pełno śniegu było, a zeszyty robiły się mokre. Ważne tam ,że było się szczęśliwym.

Było super, a śnieg pod nogami tylko skrzypiał ,takie były mrozy, ale było fajnie .

Nie było wirusów, było mroźno i było super, pamiętam mierzenie śniegu w rowach, sople przy kitkach, no i oczywiście bura od mamy ,jak ty wyglądasz, idź się ugrzej .

Ja jak lód się ,załamał i wpadłem do rzeki, to byłem mokry ,ale do domu już nie mogłem dojść, bo ze spodni zrobiły się rynny zamarznięte .

Tak wracałam, w zimie , ja a później moje dzieci i nikt ,nie chorował wszyscy byli zdrowi.

Pamiętam ledwie do domu doszłam, takie sztywne spodnie miałam ,od zmarzniętego śniegu .

To były czasy , w zimie, nasze dzieci tego ,nie doświadcza szkoda.

To były super czasy, w zimie, jakbym widziała was , jacy zmęczeni, ale szczęśliwi z całą ekipą kolegów. A teraz tylko ,głowa w komórce.

Sople wisiały na ciuchach,nikt po lekarzach nie latał.Było fajnie zjeżdżać z górki.

Wszystko było w zimie , mokre wieszało się na sznurku nad piecem, obok choinki, byliśmy mokszy, zmarznięci i zdrowi .

Kredki moja ulubiona forma rysowania ,na bloku plastycznym.

Nikt w zimie, nas w domu nie trzymał ,do domu wracali, jak księżyc zaczął świecić .