Nie inaczej jest z dziećmi, które w roli swoich wyroczni, widzą rodziców.

Jeżeli rodzic nie potrafi, odpowiednio okazywać swojego uznania, będzie krzywdził dziecko.

Jeżeli nie możemy, jako dziecko , liczyć nawet na własnych rodziców, to jak mogą nam, pomóc obcy ludzie? .

W obawie dzieci, przed kolejnym odrzuceniem, nie angażują się, w głębsze relacje.

Dzieci wychowane przez rodziców, którzy nie szanują przestrzeni, drugiej osoby nie potrafią określić, gdzie są ich granice.

Myślą, że wszyscy oprócz nich, mają cudowne rodziny. Przez to izolują się, od otoczenia żeby nie zdradzić się z tym, jak wygląda ich dom

Takim dzieciom towarzyszy także, obawa przed porażką. Każde niepowodzenie, zostanie uznane za potwierdzenie tego, co słyszą/słyszeli w domu. Nic nie potrafią i są niewiele warci.

Jeżeli codziennie słyszysz, że do niczego się nie nadajesz, ciężko jest zbudować, pozytywny obraz siebie.

W dziecku, rodzi się bardzo silna obawa ,przed odrzuceniem. Byłoby ono dowodem na to, co słyszało, na swój temat w domu.

Dzieci z łatwością dostrzegają, każde napięcie między rodzicami.

Najważniejszą rzeczą jest nauczyć się ,dawać dzieciom przykład ,jak rozwiązywać konflikty, we właściwy sposób ,oraz pokazanie im wartości ,takich jak, szacunek, zrozumienie, umiejętność słuchania ,czy asertywność.

Dzieci zapominają ,ale oni też będą ,starzy i ich dzieci, zapomną o nich .