Mieliśmy mocno, oszklony ganek. Rano, kiedy wychodziliśmy do szkoły, podziwialiśmy cudne, kwiaty na szybach, ktore namalował mróz.

Mróz malował, na szybach najpiękniejsze wzorki, no i wokół było mnóstwo śniegu. Miłe wspomnienia .

Pod pierzynką się leżało, puki mama nie napaliła w piecu .Co wieczór siadałam na ryczce, patrzyłam jak się pali w piecu ,pyszny był chleb smażony ,na blasze smarowałam masłem.Mama się denerwowała ,że dużo dymu w kuchni , było super.

Czasami te dolne szyby, w domu , były zamarznięte. Śniegu było tyle, że robiło się ścieżkę ,łopatą do studni, do obory,do stodoły i do szopy ,z opałem. W roku 1961, lub 1962 to nie chodziliśmy ,do szkoły przez 2 tygodnie ,tyle było śniegu.Dawaliśmy rade.

Też chciałbym bym ,wyjechać na narty , w nieznane góry.

A tej zimy dzieci patrzyły, czy już śnieg spadł. Bez śniegu zima ,jest smutna. Brak ,białego szaleństwa.Za to teraz nadeszła ,piękna wiosna.

Za siedmioma zimowymi górami ,za siedmioma zimowymi lasami była prawdziwa zima, to się już nie wróci .

Wracając ze szkoły ,zjeżdżało się z górek na tekturkach, albo tornistrach, było fantastycznie .

Teraz to już wspomnienia , szyby mrozem malowane, na ulicach śnieg w ogromne pryzmy ,po zgarniany jak szłam do szkoły ,to mnie nie było widać ,z za tych pryzm widać , to dopiero były zimy .

A po śniadaniu biegliśmy lepić bałwana, kulkami biliśmy się- była uciecha,tarzaliśmy się, w śniegu ,i nie chorowaliśmy,zostały wspomnienia miłe.

Dokładnie z rana sprawdzano, ile jest, śniegu i czy gacie i rękawiczki ,już są suche .

Teraz dzieciaki nie wiedzą, co to śnieg chyba, że w tv zobaczą ,lub na jakichś zdjęciach ,jedynie co im pozostaje ,zaglądać do lodówki.