Ja mieszkałam ,na wsi i pracowałam przy wszystkich ,pracach na polu ,przy żniwach i wykopkach i sianokosach.

Z dzieciństwa pamiętam ,takie żniwa i są to ,miłe wspomnienia .

Sosnowy las?. Drewniany, nasłoneczniony pomost, nad jeziorem?. Hamak na ocienionym tarasie. Jaki zapach czujemy w ,rozgrzanym powietrzu?. Co słyszymy?. Świerszcze?. Szum wiatru ,w liściach. Łopot żagli?. Pobądźmy tam i zostańmy. A głęboki oddech .sam się pojawi przy okazji .

Przyroda nas zmusiła, abyśmy zrozumieli, że ona jest najważniejsza. To człowiek, ma się do niej dostosować.

No ma tego złego ,co by na dobre nie wyszło. Człowiek bez natury nie poradzi sobie ,natura bez człowieka tak. Szanujmy ja i dbajmy o nią ,bo bez niej zginiemy.

Z takim bagażem, maszerujesz przez całe życie!. Trzeba go pilnować ,aby nie ,jakiejś cząstki po, ciężkiej i długiej drodze!.

Spróbowałam,ale czy coś mi to dało,nie wiem. Wciąż po głowie krążą inne myśli,nie uspokajają. Ale będę próbowała,może w końcu mi się uda. Wracam myślami do górskich spacerów,spotkań,leśnego oddechu.

No zaczęła się pora ,kolorowych krokusów.

Piękne i zarazem niebezpieczne, jednym słowem cudowne miejsce nocą.

Na wsi jest, coraz mniej bzów.

Bajecznie ,kolorowo i wiosennie z kwiatami.

Dobrej, wartościowej kobiety ,nie kupisz kwiatami, ani czułymi słówkami.