Pustynia mu wpadła. Na mocne spotkanie. – Ach, pewnie tu koniec. Dni moich nastanie. Nie zawsze śmierć jednak. Z pustyni wynika. Tym bardziej gdy domem Byw...ka. Gdy wyszedł z swych komnat. Co piasek okrywa. Zadziwił się głupiec. I patrzy- brew siwa.

I wrócił do głazów. Co łzy już poznały. Tam lament swój wielki. Wykrzyczał w głos cały. . Rozpaczał, że przyjdzie. Mu szukać Chrystusa. Gdy osiąść chciał w końcu Miast tego- wyrusza!. I poszedł ponownie. Z zamiarem rozdartym. Cóż warty jest głupiec. Gdy nic jest nie warty?.

I poznał po śladach. Własnego trzewiczka. Co stąpał przed laty. Że będzie kapliczka. I przyszedł gdzie stała. Zamarła mu dusza. Na krzyżu ni gwoździ. Ni ciała Chrystusa. Rozpłakał się nagle. I wzrok spuścił w ziemię. To tutaj chciał bowiem. Zapuścić korzenie.

Poprosił o spowiedź. Namawiał i wołał. Aż głupiec rozpoznał. W nim głos apostoła. Toż nawet dąb zemdlał. Zdziwienia nie zmieścił. Gdy głupiec siadł pod nim. I snuł opowieści. Stos głazów przywitał. Nic wartych przed wiekiem. I objął w rozmowie. Jak człowiek z człowiekiem.

Pomyślał przez chwilę. I wzrok spuścił w ziemię I myślał- Ten każe. Zapuścić korzenie. –On moc ma zatrzymać. I stać mi się Panem. Zbyt cenię mą wolność U krzyża nie stanę. Szedł dalej przed siebie. I lekka mu dusza. Choć słyszał z oddali. Płacz cichy Chrystusa.

I choć go prosiły. O rozmów trzy czwarte. Odpatrzył im ledwo. Nic głazy nie warte!. Szedł głupiec przed siebie. Z odwagą przemożną. Wtem wzrokiem zahaczył. Kapliczkę przydrożną I szeptał mu Chrystus. Przybity gwoździami. Zatrzymaj się przy Mnie. nie gardzę głupcami.

Szedł dalej przed siebie. A dąb stał u drogi. I szeptał do głupca – opowiedz swe drogi. Zawahał się głupiec. Na szepty, namowy. Lecz myśli- dąb stary. I nudne ma mowy. Szedł nadal wytrwale. Aż upadł trzy razy. Na głazach się obił. Cóż warte są głazy?.

Lepiej niech psy będą rozpieszczane, niż poniewierane .

Kiedyś uważał, że koty są dziwne, a teraz ma pod swoim dachem ,cztery urocze futrzaki .

Moje też pies jest pieszczochy ,nawet pani weterynarz tak mi powiedziała, że jest rozpieszczony.

Kocham ptaki, przyrodę i naszą piękną naturę.

Wiewióreczka jest piękna, ale tylko dzisiaj smutna.