Dzisiaj nasi znajomi, mają już duże dzieci, które powoli zaczynają ,żyć własnym życiem .

Jak wszyscy nie mieliśmy dzieci – było w porządku, przegadywaliśmy całe wieczory.

Od kilku dni przez okno, obserwuje ptaki z jakim mozołem ,budują gniazdo.Gałązka po gałązce i, z taką dokładnością.I oto dzisiaj, skończyły budowę i ptasia mama zasiadła, w nowym domku.Gdyby nie kwarantanna,nigdy bym nie doświadczyła uczuć ,jakie mi towarzyszyły ,przy tej obserwacji.

Rzeczywiście natura obdarzyła , pawia pięknością ,no i dumą.

Każdy dostaje takie ciało, na jakie zasłużył. A paw nasz jest właścicielem, mateczki natury. Ale bycie w ciele pawia, to wątpliwe szczęście, choć piórka ma się ze wszystkich ,innych ptaków najpiękniejsze.

Nie kochasz kogoś ze względu, na jego wygląd, ubranie c,zy samochód, ale dlatego, że śpiewa piosenkę, którą tylko ty słyszysz. ~Oscar Wilde

Piękny jesteś pawiu, w swoim dostojeństwie .

Cudo,prześliczne ubarwiony paw ,a jego ogon ,to bajka.

Decyzję o tym, że nie chcemy mieć dzieci, podjęliśmy wspólnie .

Lubię dzieci, nie przeszkadzają mi, ale lubię też ,swoje życie i nie chciałbym, w nim nic zmieniać.

Kiedy żona, powiedziała, że nie chce mieć dzieci, kamień spadł mi z serca.

Wiem, że jak powiem „z dziećmi by się, tak nie dało”, to są tacy, którzy mnie wyśmieją, bo już słyszałam, że z dziećmi można dużo, a nawet więcej.