Dopiero, gdy rodzą się twoje dzieci, zaczynasz patrzeć ,na swoich rodziców zupełnie inaczej… i rozumieć.

Twoje dzieci też najczęściej, zajadałyby się kolorowymi M&M-sami, spędzały kilka godzin dziennie ,przed telewizorem ,lub komputerem, na obiad jadały codziennie pizzę, a lekcje odrabiały ,późnym wieczorem.

Dwoisz się i troisz, żeby podać twojemu dziecku ,pełnowartościowe posiłki. I pilnujesz każdego kęsa, a denerwujesz tak samo ,jak twoi rodzice widząc ,napchane policzki i gniewną minę.

Dziś z drżeniem serca patrzysz ,na swoje dzieci występujące, w szkolnych jasełkach, szlochasz po kryjomu ,przeglądając ich zdjęcia ,z okresu niemowlęctwa.

Rozumiesz już sens słowa: „jak oni szybko rosną” i często myślisz o tym, że niektóre chwile ,chciałoby się zatrzymać na dłużej. Że twoja córka całkiem niedługo ,zacznie dorastać, mieć swoje tajemnic i swój świat. Że twój syn się, usamodzielni i w końcu zacznie być w domu ,jedynie gościem.

Życie, zatacza koło. Powoli wchodzimy w role, w których chcąc, lub nie chcąc ,powielamy zachowania naszych rodziców. I może właśnie dzięki temu, dopiero gdy rodzą nam się dzieci, jesteśmy w stanie się z rodzicami ,lepiej zrozumieć, a nawet czasem i pojednać po latach.

Myślę , że dziecko też jest ćwiczone, od wczesnych lat po to ,żeby osiągnąć w dorosłości dobry wynik, tak też bywa ze zwierzętami , tylko zależy jaką metodą ,osiąga się dany cel.

Serce wiecznie młode ,dzięki miłości.

Zakochani są wśród nas, zakochani pierwszy raz. Tak po prostu, bez pamięci zakochani. I nie ważne, ile mają lat. Kochajmy się nie, tylko w Walentynki.

Nigdy nie starzeje się serce, które kocha.

Takie serce kochające ,jest zawsze młode i otwarte, na ludzi , na miłość .

Serce jest taką osobistą "aleją gwiazd', w której znak po sobie, zostawia każdy napotkany człowiek.