Te, dzieci swoim zachowaniem, na pewno dają sygnały, że potrzebują pomocy, gdy jej nie otrzymują, decydują się na ten ,aż tak drastyczny krok.To ogromny dramat.

Dziecko, przede wszystkim potrzebuje ,miłości i zainteresowania ,ze strony rodziców..To strasznie bolesne,że tak się dzieje,żal mi tych dzieci ,które nie radzą sobie z emocjami, który stanowi dla nich problem, ponad ich miarę.Są to stres, depresja, lęki i nie mają nikogo, kto powinien im pomóc, wskazać drogę, jaką powinni iść.

Kiedyś wychowywanie dzieci było rozsądniejsze ,rodzice nie trzęśli się tak nad nami ,byliśmy zahartowani,dotlenieni i zmęczeni fizycznie. No i zimą, była zimą .

Dziś też dzieci wychodzą na dwór ,kiedy tylko chcą, bo weź utrzymaj ,je w domu.

Matka zawsze czuwa nad swoim maleństwem , często jest gotowa ,za nie życie.

Przykre, że ci co mieszkają na nizinach ,takie widoki zimowe , mogą oglądać już, tylko na zdjęciach .

Zawsze czekam na boćki, zwiastuny wiosny.

Zima to zastój natury ,jakby śmierć na krotko , a potem ogrzej mnie słoneczko.

Mój pies całym moim życiem, jedynie on powoduje ,radość w moim życiu .

Oby takie zimowe obrazy, jeszcze wróciły, w rzeczywistości.

Chabry nie chabry ,najważniejsze że przepiękne, kolorowe kwiaty .

Żyj w zgodzie, z naturą i daj jej ,też żyć.