Do ust gałęzie drzew jej dłoń. Zginała w kwietnym sadzie. Sad kwiat i woń. Na skroń jej kładzie. I dla niej woniał cały sad. Gdy znikła w szacie białej. Z drzew padał kwiat. Gałęzie drżały. Przemknęła jak wiosenny wiew. Między jabłonki, grusze. Pośród tych drzew. Straciłem duszę. L. Staff

Otworzyłem cię jak tajną księgę. I na białej jej karcie wpisałem. Żywą rosą miłości przysięgę. Żem jest jednym z twą duszą i ciałem. L. Staff

Futra naturalne są nie modne ,nikt nie powinien ,ich kupować i hodowle ,by się skończyły.

Może bardziej fanatyzm religijny ,nie daje nam bezpieczeństwa na świecie. Sama wiara w jakiegoś Boga, nie jest zła ,wręcz przeciwnie.

Ludzie szafują słowami, jak serią z karabinu maszynowego.Nie zatrzymają się nawet ,na moment by zrozumieć ,sens i ich znaczenie.

Miłość to nie staw, w którym można zawsze, odnaleźć swój odbicie. Miłość ma swoje, przypływy i odpływy. Ma też swoje rozbite okręty, zatopione miasta, ośmiornice, burze i skrzynie złota i pereł. A perły leżą głęboko. ~Erich Maria Remarque

Anioł to, nie aureola nad głową, nie biała suknia do ziemi, nie para skrzydeł u ramion. Anioł to, dwie ręce i nogi. To ciepłe spojrzenie, serdeczny uśmiech i wielkie otwarte serce. To bezinteresowna dłoń ,wyciągnięta w potrzebie . Anioł to ,ktoś kogo najczęściej, widzisz przed sobą, bez konieczności wznoszenia ,wzroku ku niebu.

Anioł, to ktoś, kto jest obok nas. Ktoś, kto trzyma nas ,za ręce, kto przytula, bez względu na okoliczności. To ktoś, kto jest zawsze ,obok nas.

Jakie to szczęście mieć , takie anioły blisko.

W jakimś sensie ,jesteś moim aniołem .

I to by było, człowieczeństwo aniołów, w czystej formie duchowej.

Anioły ,to wszystkie dzieci .