Dom powinien być oazą spokoju, miłość i zrozumienia, ale czasem jest też tak, że ten dom zamienia się, w pustkę pomimo osób, tam mieszkających, smutne ale prawdziwe.

Dom to miejsce, gdzie człowiek czuje się spokojny, jest sobą i potrafi się zrelaksować,zregenerować. Nie ważne jaki to budynek, ważne jest tylko ,kto tam jest i czeka.

Dom tworzą ludzie dla których ,głębokie uczucie między nimi, powoduje to, że prowadzi ich ścieżką ku sobie.

Dom to oaza, gdzie panuje miłość.

Nie ma nic gorszego, od samotności i powrotu, do pustego domu.

Osoby, które jednak wybierają nowy dom ,mają na to swoje usprawiedliwienie. Pewnie, że dom się wali, pęka, jest zalany. Jak komuś zależało i ciągle zależy, to naprawi. Jak ktoś nie potrafi wymienić przepalonej żarówki, to widzi problem i się przeprowadza do nowego domu.

I tak małymi krokami,zbliżamy się, do upadku ludzkości.To już nie jest normalny świat,a wszystko dzięki człowiekowi ,który próbuje wszystko ulepszyć.

To były piękne czasy, już nie wrócą, jeździłam z rodzina, przeważnie nad morze .

Mając wolność, kwiaty, książki i księżyc, któż nie byłby, w pełni szczęśliwy? .

U nas jest bardzo dużo motyli, szczególnie tych białych.

Właśnie sobie uświadomiłam, że mogę rządzić i jednocześnie, lubić kwiaty.

W oknach kwiaciarni, nigdy nie ma krat. Nikt nie chce, kraść kwiatów.