Życie zaprasza do tańca, sunąc w radosnym pochodzie, a smutek w roli wygnańca znika, jak kamień rzucony do wody. Jak dzień przychodzi po nocy, tak słońce wychodzi, po burzy i wiatr przestaje wiać w oczy, w tej dziwnej życia podróży .

A po burzy wychodzi słońce, po złych, dobre nadchodzą dni po mroźnej zimie, lato gorące, a po rozpaczy, radości łzy. Jeszcze tylko zapomnieć, wymazać z pamięci, by nigdy więcej nie wspomnieć, tych chwil, w których zabrakło tęczy, zapomnieć o smaku łez i bólu, co serce poranił, a żal zostawić za sobą gdzieś, by duszy goryczą nie karmił.

Taka wysepka, przydała by mi się wtedy, kiedy mam już wszystkich i wszystkiego dość. Są takie dni, kiedy człowiek myśli, o takim miejscu .

A kiedy w tęczy na niebie, rozpoznasz kolorów życia odbicie, to znaczy po prostu, że kochasz życie.

A wczoraj dostałam opieprz, że źle trzymam miotłę. Następnym razem po prostu ,na niej odlecę.

Jeśli masz mieć byle jakie oparcie, to lepiej oprzeć się ,o ścianę.

Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele rzeczy wprowadzamy do swojej relacji, które biorą się, z naszego dzieciństwa. Niektóre z nich są, pozytywne i dobrze wpływają na relację.

Dziecko, które nie miało tej swojej, własnej przestrzeni, jako dorosły będzie się starało, nadrobić samodzielnością, niezależnością, ale jednocześnie nie będzie ,potrafiło uszanować przestrzeni innych.

Jeśli matka miała ,10 dzieci i żadne się nią ,nie interesuje , to powstaje pytanie !!!. Jaką była, matką???. Bo zrozumiał bym gdyby jedno, no może dwoje dzieci , nie dawało jej szacunku. Ale wszyscy, cała dziesiątka??? Żeby wymagać szacunku, trzeba samemu go ,dać i nauczyć dzieci, szacunku do rodziców i innych ludzi.

Tak często bywa ,że starymi rodzicami nie ma się, kto opiekować, rodzice pomimo wielu obowiązków, mieli czas w zajmowaniu się swymi pociechami ,a odwrotność jest inna ,kariera młodych pogoń ,za pieniądzem gdzie, w tym wszystkim mają być .

Dziś liczy się kasa ,kariera, a które dziecko obchodzi stara matka ,nikt nie pamięta ile miłości, im dała starała się , aby wyszli na ludzi.

Dla dziecka, które nie zaznało dobrej, rodzicielskiej miłości ,skutkuje to sprzecznymi uczuciami i wiecznym ,poczuciem winy. „Powinienem kochać mamę, a ona powinna ,kochać mnie.