Pogrzeb był niezwykle ,przykrą uroczystością, na której z rozrzewnieniem ,wspominano zmarłego .

Nikt z nas nie zna. odpowiedzi na pytanie, co dzieje się z nami. po śmierci i czy jeszcze .kiedyś tu wrócimy.

„Mam tylko 24 lata, ale wybrałem już ,mój ostatni krawat. To ten, które będę miał na sobie ,w dniu mojego pogrzebu, z kilka miesięcy od teraz. Może nie pasuje ,za bardzo do mojego garnituru, ale myślę, że jest idealny ,na tę okazję.

Zdałem sobie sprawę z tego, że najważniejszą rzeczą, w śmierci jest to, aby zostawić po sobie ,ten świat trochę lepszym, niż był, zanim się na nim pojawiłeś.

Sposób, w jaki żyłem do tej pory, moje istnienie, a raczej moje odejście dp domu Ojca , nie będzie miało znaczenia, bo żyłem, nie dokonując niczego istotnego.

Nie jestem smutny, bo widzę, że te ostatnie dni przed śmiercią , w moim życiu ,stały się znaczące.

Tak bardzo dbamy o nasze ciała, że aż do śmierci nie zauważamy, że nie są one niczym więcej, niż opakowaniem, taką paczką, w której mieści się ,nasza osobowość, myśli, przekonania i intencje wobec świata.

„Masz co chciałaś” – mówiłeś. Mam dzieci, ty swoją ukochaną wolność .

Nie to co mówimy do dzieci ,ale jak żyjemy, jak spędzamy z nimi czas, czego je uczymy przez nasz przykład j,est najcenniejsze .

Dzieci najbardziej cierpią, jak rodzice się rozwodzą .

Właśnie urodziłaś, dziecko!. Musisz, o siebie zadbać.

Potrzebujesz czasu, by nawiązać więź ,ze swoim dzieckiem.