Nie wyobrażam sobie bym miała, dziecko oddać nigdy. Pomimo trudności jej uśmiech i miłość, mi wszystko wynagradza.

Ale ile jest niestety dzieciaczków ,co nie mają tyle szczęścia i zostają, porzucone na pewną śmierć.

Chciałabym żeby Anioł Stróż, był zawsze przy, niechcianych dzieciach i pomagał im w ten sposób, aby znaleźli swoich rodziców.

Dzieci powinny być najważniejsze, dla matki niż mężczyzny, dziś jest jutro go nie ma ,a dzieci są zawsze .

Oby więcej niechcianych dzieci, miały tak dobrych aniołów, w swym nieszczęściu. I oby znalazły tych, prawdziwych rodziców.

Nie każda kobieta która, rodzi dziecko zasługuje na to, by nazwać ja matką.

Dziecko jest cudem i najpiękniejszym, darem od losu .

Zostawiłabym cały świat, ale nie własne dzieci.

Prawdziwa mama zawsze będzie kochać ,swoje dzieci bez względu, na wszystko.

Często tęsknota przybiera rodzaj czekania, bo wciąż łudzimy się, że wróci z śmierci do życia. . Dajemy sobie czas, myślę że dla każdego, ten czas jest inny, a jeśli nie wraca, to leczymy się po takiej osobie, żeby następną poznaną, nie przytłaczać nie zaleczonymi ranami.

Każda chwila życia, to przejście przez most, który coś kończy i coś zaczyna. I warto czasem zatrzymać się, by docenić te niepowtarzalne, szczęśliwe chwile. Ci, którzy żyją nadzieją, widzą dalej. Ci, co żyją miłością, widzą głębiej. Ci, co żyją wiarą, widzą wszystko w wieczności , w innym przyszłym świetle.

Blisko 20 lat temu ,zmarł ktoś mi bardzo bliski. Ból zelżał, zostały coraz rzadsze sny ,ale co niedziela, robiąc sobie kawę i widząc przez okno ,ludzi wracających z kościoła, przez ułamek sekundy żyję chwilą, czekania sprzed lat i tęsknota piecze. Już nie wyciągam mu kubka, nie parze dwóch kaw ,ale zdarzało się to często ,przez długi czas . A sekundy czekania ,na samochód na parkingu, trwają do dziś. I tęsknota. Jak kogoś się kocha ,czystym sercem, nigdy się nie ,przestaje. Tęsknić też.