Takie jest życie, są lepsze chwilę i te najgorsze ,jedni umierają ,drudzy się rodzą ,tak jest wpisane w życie człowieka ,ale najważniejsze jest to, żeby żyć dla tych co zostali i pamiętać ,o tych wszystkich co odeszli.

Mam wielki szacunek do ludzi ,co są z kimś do końca kochają szczerze, nie łamią przysięgi ,większy szacunek niż do ludzi co rozbijają rodziny, przez zdrady i przemoc , ci drudzy nie zasługują ,na miłość i rodzinę nigdy.

Dużo o tym ,z mężem rozmawiamy.Jakie to niesprawiedliwe ,ze śmierć rozłączy, dwoje kochających się ludzi.

W marcu mija dwa lata ,jak odszedł mój tata, wiem jaki to ból nie da, się go opisać słowami ,zawsze będzie w moim sercu .

Każdy dzień zbliża nas, do tych co już odeszli.

Mimo ,że boli ale życie toczy ,się dalej i trzeba żyć .

Bycie rodzicem ,jest jedną z najbardziej „nie...ych” prac, jakie można sobie wyobrazić. Wkładasz w swoje obowiązki całą energię, serce, emocje, ale nie oczekuj, że to zostanie natychmiast docenione. Praktykuj więc, wdzięczność i ucz jej. Ucz dziękować i sam dziękuj. Pokazuj wartość ,swojej pracy i doceniaj pracę, swoich dzieci.

Nie zapominajmy, że rodzina z dziećmi, jest także po to, by dobrze spędzać ze sobą czas. Pielęgnujmy rodzinne rytuały, wyciągnijmy z pawlacza gry planszowe, obejrzyjmy razem komedię, wyjdźmy na spacer. Bądźmy wtedy całkowicie, dla siebie i ze sobą, odłóżmy telefony, odetnijmy się, od niepotrzebnych bodźców.

Wstaje nowy dzień i rodzą się, nowe możliwości. Dziś zaczynasz nowa historię, swojego życia. Wybieraj rozmyślnie, swoją drogę. Z korzyścią dla siebie, szacunkiem dla całej planety i otwartym sercem ,dla wszystkich jej mieszkańców.

Czas najwyższy iść drogą, nie oglądać się nigdy za sobą.

Podróż licząca tysiące kilometrów ,zaczyna się od pierwszego kroku - pragnienia podróży.

Konie potrafią odwzajemniać uczucia, są przyjaznymi zwierzętami.