A stając się dorosłym, szybko zapomina, że był dzieckiem. A to właśnie dziecko, i możliwość bycia z nim, pozwala nam ,zweryfikować nasze wartości.Dzieci to sama, słodycz życia.

Kwiaty lubią wszyscy, a cudze dzieci rzadko kto, prócz ich rodziców.

Dorastające dzieci przypominają ,kwitnące kwiaty - przypadek, skłonności i dziedziczność decydują, jakie wydadzą owoce.

O dziecinne oczy chabrów, dojrzałość nasturcji.

Kiedy już opatrzą nam się ,żywe obrazy ,"kimdzongilek" i "kimirsenek" ,czy sierpów i młotów ,formowane przez dziesiątki tysięcy dzieci, chcąc nie chcąc zaczynamy myśleć, o niezliczonych godzinach prób, do których te dzieci ,były zmuszane.

Żadną nowością nie są ,sceny histerii podczas zakupów, gdy rodzic odmawia dziecku kolejnej zabawki, czy wijące się dziecko na placu zabaw, gdy trzeba kończyć świetną zabawę. Dzieci żyją tu i teraz i tak samo reagują, na buzujące w nich uczuciach.

Posiadanie dziecka siłą rzeczy powoduje, że nasze plany ulegają zmianom. Decydując się na potomstwo, musimy mieć świadomość, że nie wszystko, może ułożyć się kolorowo .

Serce dziecka, pęknięte na pół. Gdy rodzice, rozstają się i walczą między sobą .

Nie pozwól, by twoje dziecko chciało się obudzić ze złego snu, jakim stało się jego życie.

Nie można kochać za bardzo, więc nie bój się, że miłością „zepsujesz” dziecko .

Matczyna miłość i poświęcenie dla dzieci - dwie siły, które nie znają granic.

Istnieje w nas jakiś, ogólny strach i uparty mit, że jeśli zbyt mocno skoncentrujemy się ,na budowaniu relacji z dziećmi, możemy utrudnić ich rozwój, jako niezależnych i samowystarczalnych osób .