Barwy upragnionego lata ,zaklęte w barwach kwiatów.

Dwie różne drogi — a jedna tęsknota, Dwie różne drogi — a jedno cierpienie. Na jednej zorza zagasa mi złota. Na drugą schodzi noc i smutków cienie. I późna chwila jest — i rosa pada. I nie wiem, gdzie mi iść drogą — i stoję blada. Maria Konopnicka

I mówię: zostań! — i sama odchodzę. I drżąca idę w ciemności przed siebie. I czuję ciernie róży kolące w tej drodze. l nie wiem, co mi — i iść nie mam siły.

I mówię: odejdź! — i wracam się cicha. By spojrzeć jeszcze na stóp twoich ślady. I słucham wiatru, co w dali gdzieś wzdycha. I na kwiat patrzę więdnący i blady. Na jeden z kwiatów tych, co mają duszę . I nie wiem, co mi jest — i płakać muszę.

Nikt mi tych rogów, nie przyprawił. To dzieło ,matki natury.

Jedzenie jest ,jak miłość: Smakuje tylko wtedy, kiedy się nim dzielimy.

Najsłodszą rzeczą ,jest pocałunek dziecka. Najważniejsze jest, ich zdrowie, najbardziej bolesne ,są ich łzy. Najdroższa, ze wszystkich ,jest ich miłość.

"Dzieci są darami ,od Boga. Nie ma chyba piękniejszego uczucia, niż bycie matką."

Podobno wychowanie jednego dziecka ,do pełnoletności kosztuje, przeciętnie 200 tys. zł i nie ma, żadnej gwarancji, że na starość chociażby, podadzą nam szklankę z wodą.

Szkoda, że często mężczyźni, a raczej niedorośli do roli ojca chłopcy, myślą inaczej. Zostawiając kobietę ,z obowiązkiem wychowania dziecka. Zawsze będę wdzięczny mojej mamie, za wychowanie i to jakim ,jestem człowiekiem.

Ja bym wszystko zrobił dla mojego dziecka, każda minutę mojego życia ,planuje z myślą o moim dziecku.

Kiedy po nocy pełnej pobudek ,widzisz dwóch takich chłopców, wszystko inne jest, mało istotne , no poza kubkiem aromatycznej kawy, podanej do łóżka , przez sprawcę tego podwójnego szczęścia.