Chciałabym aby ludzie brali, przykład że zwierząt, chociaż homo sapiens ,to istoty najwyższego gatunku.

Brak słów ,by określić jego piękno, i dostojeństwo naczelnych.

„Możesz małpę , doprowadzić do wodopoju, lecz pić za nią się nie da. Możesz pokazać ludziom możliwości, ale oni sami muszą ,chcieć je wykorzystać”.

Taka prawdziwa wierność psa , aż po grób. Człowiek niszczy miłość, wierność, a zwierzę kroczy, ścieżką swojego pana.

Piękny okaz, króla zwierząt. Gdzie tak pędzisz, mały królu?.

Poznawszy co piękne, czym jest miłość i jak wygląda ,najbielsza biel. Kiedyś odpłynę ,w polarnej zorzy, a zimny wianek ,założą mi na skroń .

Kocham moje dzieciństwo o zapachu siana.

Zabawy na sianie, wspaniały czas, z dzieciństwa .

Na skraju lasu, gdzie pająk ,snuje melancholię.

Kiedy poznasz smak poziomek, będziesz chciał jeść je, każdego dnia.

Daj jakiś wierszyk skrobnąć w zeszycie. Niech wena czuwa jak wierny pies. Daj się nacieszyć Panie tym życiem. Choć ono czasem jest … jakie jest. My tak naprawdę nie chcemy wiele. Zdrowie w rodzinie, pomocna dłoń. Zimą biel śniegu a wiosną zieleń. A Ty … od złego Panie nas chroń. I.B/

Niech kwitną dla nas konwalie w maju. Niechaj nas budzi słowików chór. Niech nas kochają, ci co kochają. A ty spoglądaj na nas zza chmur.