Panie przestworzy, Ojcze Niebieski. Daj ciche noce spokojne dni. Niech znikną smutki troski i łezki. Niech nam się jeszcze cud jakiś śni. Sypnij garść zdrowia tym co w niemocy. Głupcowi trochę rozumu daj. Tym co nie widzą otwieraj oczy. Strzeż każdą wioskę miasto i kraj .

Piękno tęczy dostrzegają ci, którzy przeczekali burzę.

Czasami można zobaczyć, podwójną tęczę. Latem ubiegłego roku była ,taka nad moim lasem. Piękna była, chociaż szybko wyparowała.

Za tobą żabko tęsknota łzawa. Łamie dziś moje serce. Za twą radością. Za twą miłością. Wzdycham i płaczę wielce. Za tobą żabko żal w gardle ściska. Zapomnieć nie pozwala. Za tymi czasy co skacząc wspólnie. Boleść aż z nóg powala. Bo razem żabko mieliśmy wszystko. Świat do nas wręcz należał. A teraz będę w czarnej rozpaczy. Samotnie świat przemierzał . ~ Nela Nielsen

Na tej ławeczce, gdybym usiadła to mogłabym tak ,siedzieć i patrzeć, aż do wieczora.

A w tym ,przecudnym plenerze ,ławeczka czeka na wędrowców.

Aby znaleźć miłość, nie pukaj do każdych drzwi. Kiedy nadejdzie twój czas, sama wejdzie do twego domu, w twoje życie, do twego serca.

Korzystajmy z życia, bo jesień z kolorowymi liśćmi ,przychodzi niepostrzeżenie.

"Porozmawiaj ze mną. O pogodzie, o marzeniach, o pasjach, o strachu, o radościach i słabościach. Nie bój się banalnych tematów, nie bój ,że nie będę chciała słuchać. Z takich zwykłych, małych rozmów ,o wszystkim rodzą się ,wielkie przyjaźnie."

Kobiety są ,jak burze tropikalne. Na początku ,są ciepłe i wilgotne,a później zabierają ,samochody i domy.

Ulubione kwiaty, wielu marcowych solenizantek.

Zbudujmy razem nasz domek z kart. Dla ciebie kwiaty chcę schować tam. Milion uśmiechów i wspólny wielki świat. Wielki świat.