Naszym obowiązkiem jest zapewnienie zwierzętom ,odpowiedniej ochrony. Nie możemy pozwolić, aby inni ludzie bezkarnie je krzywdzili. Potrzebna jest instytucja wyspecjalizowana w ochronie zwierząt, działająca wyłącznie w ich, interesie i posiadająca narzędzia, umożliwiające walkę o ich los.

Kiedy jednak nie znasz jakiegoś czworonoga, lepiej nie przesadzaj ,z utrzymywaniem kontaktu wzrokowego. On może zinterpretować ,to jako zagrożenie .

Tak naprawdę to my ludzie, zadajemy ból zwierzęta, a one i tak potem kochają ,człowieka bezgranicznie.

Wierzę, że w niebie jest miejsce dla wszystkich stworzeń, które kochamy. Przecież Pan Bóg ,je stworzył i kocha ,tak samo jak nas.

Kocham wszystkie zwierzęta, bo one też są mieszkańcami naszej ,planety i mają prawo ,tak samo żyć jak i my .

Dzięki zdjęciom ptaków ,nareszcie poznałam ich piękno. W mieście są tylko, szaro-buro-czarne .A te na zdjęciach, takie kolorowe, rajskie.

Motyle w brzuchu są ,prawdziwym uczuciem splątaniem energetycznym ,dwóch połączonych dusz ,jest to prawdziwe uczucie, a blogi spokój, to połączenie ducha z naszym Stwórcą ojcem nas wszystkich ,od którego wszystko powstało i który wszystko napędza .

„Chciałabym znowu poczuć ,te motyle w brzuchu” – wzdychamy obie. Bo z jednej strony ,mamy wszystko – dom, rodzinę, dzieci, a z drugiej gdzieś, nas ciągnie, coś nas gna.

Motyle w brzuchu są ,zawsze tylko chwilowe, potem wszystko mija i wraca rzeczywistość. Pytanie czy warto ,poświęcać własną rodzinę, dla chwilowej przelotnej znajomości ,tylko dlatego żeby poczuć tzw. "motyle w brzuchu.

Specjalnie dla was, szlaki gwiazd ułożę, pozrywam wam niebo, pod nogi położę. Promykami szczęścia zbuduję łuk tęczy, by obdarzał ciepłem, gdy dzień zimnem dręczy. Najjaśniej zaświecę pomiędzy szarością, ugoszczę w swym sercu z wielką życzliwością. Jeszcze tylko księżyc, z jego blaskiem zwabię sny rozpiszę czułe ,dla was - zostawię.

Dzisiaj, jak zwykle pod górkę, Wciąż ta wędrówka bez końca. Ale popatrzcie w niebo. Widać przebłyski słońca. Nawet te szare liście. Zabłysną kolorami. Kiedy się znowu pokaże. By chwilę pozostać z nami. A jego jasne promienie. Jak czułe, męskie ramiona. Otoczą cię swoim ciepłem. I każdy smutek pokonasz.

Nie musisz być gwiazdką na niebie, bądź lampką w domu, od której bije blask i ciepło.