Dzieci są ,najcudowniejsze na świecie, najukochańsze, najsłodsze, najpiękniejsze i dają ,tyle radości i siły, że życie nabiera nowego znaczenia, wiem coś o tym, bo mam taki ,Skarb w domu .

To są ,kochane dzieci. Kiedyś Jan Paweł II powiedział , że inność u dzieci ,jest darem od Boga .

Wszystkie dzieci, są wspaniale. I kochane bez względu na to ,czy są zdrowie ,czy chore.

Trzeba śmiać się, razem z dzieckiem ,a nie z niego,pokazać mu tym ,że wcale nie jest inne ,niż my wszyscy.

To takie samo dziecko ,jak inne dzieci. Nawet bym powiedziała, że czulsze i bardziej radosne.

Jeżeli Bóg dał dziecku życie ,to znaczy że jest on tak samo ,wartościowym człowiekiem jak inni .

Szczególnie podziwiam ,dwie rzeczy: wszechświat i siłę rodziców, które mają chore dzieci. Nie wiem ,co jest większe.

Wszystkie dzieci, są takie same i wszystkie trzeba ,tak samo kochać.

Te dzieci ,są inne to fakt. Ale ta ich " inność" ,jest tak piękna ,te dzieci potrafią dać, więcej miłości i ciepła. Bo są wdzięczne ,za naszą miłość do nich ,pomimo tego, że są " inne" .

Człowiek, to człowiek i należy się mu taki sam szacunek ,jak dla wszystkich. Dzieci z chore, są mega przyjacielskie i pomocne, są jak anioły, nie patrzą na nas ,w zwykły sposób. Patrzą na nas na równi.

Jakim trzeba być debilem , by z takich chorych dzieci ,się śmiać .

Nie wolno się śmiać z dzieci, które są inne ,od nas zdrowych ludzi. Tacy ludzie ,to zwykle pustaki .