Znam ludzi, którzy lubią zwierzęta ,a nie można im zaufać ,ani uwierzyć. Zwierzęta też nie zawsze ,potrafią wyczuć złych ludzi.

Zwierzęta czują złych ludzi, na odległość. Z ludźmi, którzy nie tolerują zwierząt, nie mam nic wspólnego. Uważam takich, za złych ludzi. Oby nie mieli przyjaciół, bo nie zasługują. Nie każdy musi kochać zwierzęta ,ale należy je tolerować.

Rykowisko powoli się kończy, więc atmosfera robi się ,bardziej napięta. Dlatego też niektóre byki, nie mają czasu na romantyczne adoracje ,w błotnych kałużach i podchodzą, bardziej bezpośrednio do zalotów.

Jelenie z sarnami , na rykowisku -jesień to ich czas na objęcie przewodnictwa, w stadzie i opieka nad jelenim stadem. Bóg nadał sens życia ,dla każdego gatunku .

Łaska Pańska , na pstrym koniu jeździ.

Wystarczy omijać, to ich świat, nie wchodźmy im w drogę, nie zakłócajmy spokoju zwierząt, w ich środowisku .

Ileż jest radości w małym, cichym akcie rozkwitania polnych kwiatów, kolejnego dnia do życia! Co dzień sobie ,uświadamiam i zachwycam się melodią, światła, co przeszywa liście, kolorami przyjemności, co dzień wręcza osobiście..

W takiej chwili, jak okruszek, czuję się wśród czasu, westchnień i żarliwą słów pieszczotą chcę malować świat pięknych kwiatów w podzięce.

Zwłaszcza rankiem, gdy świt wchodzi, Anioł światła mrok wygładza, otrzepuje serce z kurzu, serdeczności kładąc na kwiaty balsam.

Każda kropla pachnącego kwiatu rozbudzona, tworzy nuty między słowem, a tą ciszą z marzeniami, w którą promień zdążył dobiec.

Zatrzymane światło kwiatów sprawia, że królestwo jasnych myśli, stroi się na koncert wzruszeń. Słodką falą we mnie iskrzy.

Tam, gdzie ścielą się dywany, różnokolorowych kwiatów, w snach wędruję roztańczona, poszukując magii śladów.