W nad most ,wyruszę nieznaną. Ku ścieżce przeznaczenia. Trudna to będzie podróż. Lecz trzeba mieć marzenia.

Duszę otulę zapachem kwiatów. Szczęścia w czerwonym kolorze. Nadzieję w swoich wierszach. Między wersy włożę.

Łąka kwiatami zakwita. Marzenia toną w czerwieni. Bukiet z nich sobie zrobię. I włożę do serca kieszeni .

Zamarznięte jezioro ,na dnie też, jest ciepłe.

Wszystkie kotki, są śliczne i kochane, nawet tak, pięknie malowane.

Bezpańskie koty ,często unikają ludzi i kontaktów z nimi – czują się zbyt dumne, żeby poprosić o pomoc!.

Nadchodzące Święta Bożego Narodzenia, niosą ze sobą wiele radości, oraz refleksji dotyczących, minionego okresu i planów, na nadchodzący Nowy Rok. W tych wyjątkowych dniach, chcemy państwu życzyć, wiele zadowolenia i sukcesów, z podjętych wyzwań.

Lecz sprawcą, który rzeczy mierzy trwale, Spuszcza wzrok względny na tych, co sprawieni: Nie jest człowieka, co jest doskonale, Sobą nikczemni, sprawcą orzeźwieni, Czekajmy losu, Najwyższa istoto! Karzesz z odrazą, nagradzasz z ochotą. /Ignacy Krasicki/;

Przeszły tysiączne, przejdą i następne. Szala je wieczna, jak zmierzy, tak ziści. Z nas plenne, z nas czcze, prawe, lub występne. Skutek użycia, czucia i korzyści. Odmiana, trwałość, nieczynność, ochota. Da poznać w czym jest występek, lub cnota.

Bo cóż rok?. Bożym czas zmierzony darem. Miejsce i pora naszego działania. Nie dni, lecz czynów dzielmy go wymiarem. A czynów plennych prawego starania. Wówczas, jak wieniec kłosami uwity. Da plon szacowny, da plon znakomity.

Nowego roku czas ,każe winszować. Więc się zdobywam na powinszowanie. Daj Panie Boże, w tym się tak zachować. Iżby się nasze spełniło żądanie. I spełni pewnie, kiedy w każdym kroku. O sobie będziem myśleć, nie o roku.

Zaczarowany magią Świąt, stanę samotnie ,pod rozgwieżdżonym niebem i patrząc, na spadające płatki śniegu, pomyślę o ludziach, których noszę w sercu, życząc im spokojnych Świąt, wszędzie tam, gdziekolwiek są.