W te święta magiczne - życzenia ślę liczne. Pachnących jodełek, z ogromem światełek. Olbrzymich prezentów, od wesołych elfów. Pod obrusem sianka, a za oknem bałwanka.

Za oknem ciemno, cichutko puszyste ścielą, się płatki. Niech serca się z sercem, podzielą jak wigilijnym opłatkiem.

Świąt prawdziwie świątecznych, ciepłych w sercu, zimowych na zewnątrz, jaśniejących pierwszą gwiazdką. Niech z nut świątecznych zapachów, powstanie najpiękniejsza kolęda i czarem swej melodii ,spełni wasze marzenia.

Gwiazdki najjaśniejszej, choinki najpiękniejszej, prezentów wymarzonych, świąt mile spędzonych, karnawału szalonego, roku bardzo udanego.

Jak wigilijnym opłatkiem, z dobrymi łzami w oczach, by krzywe stały się prostymi, by ktoś przypomniał sobie nagle, kolędę dawno zapomnianą, by ktoś przebaczył, ktoś rozpłakał się nad winą darowaną, by ktoś zamknięte drzwi otworzył, by wszyscy byli dobrej woli, a ponad światem pokój - Pokój Boży." [Maria Ponichter]

Żeby w pokoju tej nocy, pobladły troski, nasze i niepokoje zgasły, by żaden człowiek nie był obcy, żeby nie było samotnych, by każdy z każdym dzielił się sercem.

Gdy zaświeci choinka, odnowimy wspomnienia łamiąc kruchy opłatek, wypowiemy życzenia.

Usiądziemy przy stole, pod choinką iglastą, wszystkie świeczki zapłoną, będzie ciepło i jasno.

Już za kilka chwil, gdy zabłyśnie betlejemska gwiazda, spotkamy się, by spędzić czas w rodzinnych, ciepłych gniazdach.

Radosnego oczekiwania ,na przyjście Pana.

Gdy służę ludziom w serca pokorze. Odnajdę ciebie, Zbawco Mój Boże. A gdy po waśniach z kimś się pogodzę. Gwiazdkę zobaczę na mojej drodze.

Ludzie błądzili nie znając BOGA. Ciągle pytali gdzie boża świąteczna droga, Światłość co wyszła z bożej mądrości . Drogę wskazała, drogę świątecznej Miłości.