A kiedy przyjdzie wiosna, to musi być radosna. Zielenią tryskająca, ptaszkami śpiewająca. A kiedy przyjdzie wiosna, to musi być rozkoszna. Zefirkiem dmuchająca. Pszczółkami się rojąca. A kiedy przyjdzie wiosna, to musi być miłosna, Dziewczyną się śmiejąca, za serce chwytająca.

Człowieczeństwo, to umiejętność dostrzeżenia w każdej ziemskiej istocie, iskry Bożej i duszy, która przebywa na tym świecie ,w jakimś konkretnym celu i z jakichś nieznanych nam powodów, przybiera taką, a nie inną formę. Szanuj każde życie, jak swoje własne. Bo to, jak traktujesz inne stworzenia ,jest wyznacznikiem twojego człowieczeństwa. ~ Nela Nielsen

Mimo że kawałek czekolady, czy słodki batonik, zjadamy właśnie po to, by dostarczyć szybko, dawkę glukozy do krwi, aby nakarmić mózg, ale to bywa złudne. Zjadanie dużej ilości cukru ,powoduje gwałtowne zmiany stężenia glukozy we krwi, co obniża możliwości koncentracji, zwiększa senność, a także niepokój. Wpływa także na pogorszenie pamięci, co zdecydowanie nie pomaga w pracy.

Gorsze samopoczucie. Choć po coś słodkiego sięgamy właśnie wtedy, kiedy nasz humor wymaga wsparcia, okazuje się, że to nie zawsze tak działa. Duża ilość cukru, którą zjadamy, aby poprawić humor, negatywnie wpływa na mózg. W wyniku nadmiaru cukru dochodzi, do wahań w wydzielaniu neuroprzekaźników, które odpowiadają za nastrój. W efekcie, zamiast poprawy humoru ,możemy czuć się jeszcze gorzej. Co więcej, to może przyczynić się, do zwiększenia ryzyka rozwoju depresji w przyszłości.

Sen - nasz największy sprzymierzeniec, w codziennej walce o byt.

Jaki ,piękny jeleń i co za przepiękne poroże ,które posiada.

Kto o tym wie, ma obowiązek działać. Nie wolno milczeć ,lecz odrazą pałać. Walcz o ich godność ,odwagę, w sobie miej. Bo sporo bestii, wokół a ludzi coraz mniej.

Dlaczego odcinasz się, od nich murami. Mordujesz skwapliwie ,dla własnej wygody. Prawdę zasłaniasz fałszu ażurami. Oczy zamykasz ,by nie widzieć trwogi.

Tak samo ,mocno i obłędnie kochają. Tak samo, mocno strach odczuwają. Tak samo ,mocno ból im doskwiera. Tak samo ,głód i trwoga uwiera .

Spójrz jak są piękne, jak kochać potrafią. Jak walczą o zwykłą codzienność żarliwie. Może do serca twego wtedy trafią. Gdy spojrzysz głębiej i bardziej gorliwie.

Bo to muzyka miłości do Ziemi. Wszystkich jej istot zastygłych w cierpieniu. I choć uważasz że są prawie niemi. Oni aż krzyczą w niemym przerażeniu .

Czy świeci słońce ,czy pogoda zła. W mojej duszy wciąż muzyka gra. Melodia smutkiem niezwykłym utkana. W codziennym świecie rzadko spotykana .