Duszo moja nie umieraj, duszo moja ty jesteś jak kwiat, brak ci miłości. Usychasz. Wiarą się karm, z nadzieją patrz, na świat, na ludzi .

Miłość jak kwiat rozkwita, ogrodem życie ludzkie, posadziłem w nim ten kwiat. Czy kobiecy anioł się pojawi. Czy go podlewać, odwzajemnieniem będzie, tego nie wiem czekam. Choć z samotnością się borykam, to wiara pozostała, że nie będę jak samotna skała. R.Ratajczak

Na łące dywan rozścielił trawy, cudnych bławatów, stokrotek białych, ja tak leciutko, cichutko na palcach, w porannej rosie - zatańczę walca.

Łąka kwiatów, przy blasku słońca, wygląda przecudnie .

Muzyka zapala płomień, w sercu mężczyzny i napełnia ,łzami oczy kobiety .

To o wiele bardziej ekscytujące, niż zakupy w IKEI. Może uda ci się wypatrzeć jakąś perełkę, która będzie pasowała ,do wystroju mieszkania twojej córki? .Nie zapomnijcie się, targować. Która z was przegra, stawia obiad drugiej. Spędźcie dzień ,na kanapie. Oglądajcie nudne tasiemce ,lub romansidła. Oczywiście nie zapomnijcie ,krytykować głównych bohaterów.

Przyroda ,moi mili .Jest potrzebna ,w każdej chwili. Gdyby jej ,nie było .To na świecie było, by nie miło. Pani Zima piękna ,wyniosła zimowy teatr ,w lesie stworzyła jedwabiem białym,puchowym kurzem, wszystko wokoło skrzętnie ukryła. Z nieba srebrny pył poleciał, jak perełki i koraliki ozdobił krzaki i drzewa, śnieżnym wiatrem splótł roślinki .Powstał teatr niczym magia, wirowanie gwiazdek śniegu, zasypane śniegiem drzewa, zamieniły się w postacie w biegu .

Tropy widać rdzawej kitki, kilka odbić łapek ptasich. Krasnal starzec w lisiej czapie, kubrak barwny pustkę krasi. Oczko wodne w kryształ dzwoni, wiatr wywija sambę na nim. Drzewa nagie w śnie zimowym, konar zdobi nalot szklany.

Jeśli turyści nie potrafią zachować się, w górach i wracają po ciemku, proponuję utworzyć odpowiednią grupę, która będzie, takich ludzi sprowadzała odpłatnie. Jeśli turysta zapłaci, kilka tysięcy za sprowadzenie, nauczy się wracać na czas. Albo spędzi noc ,na Morskim Oku. Więcej pieniążków można zarobić ,a jaka efektowna edukacja z tego będzie.

Uroczych chwil w te zimowe dni. Choć czasami wiatr robi psikusa. Rozwiewa liście nad głową ci. A promyk słońca daje całusa. I złoty listek wkłada w twe ręce. Cichutko szepcząc, ze to już zima. Ogrzewać pragnie wciąż twoje serce. Szary Listopad, zimowe dni barwami przeplata. Mgły białą wstęgą owija marzenia. Aby przetrwały do przyszłego lata. Zapisane w sercu miłe wspomnienia.

Ognisko domowe. Aby być szczęśliwy...trzebujesz ogniska domowego. Bez niego jesteś zgubiony, w labiryncie życia. W domu znajdujesz spokój, gdy jesteś zmęczony. W domu znajdujesz zrozumienie, gdy cię przygniata zmartwienie. W domu znajdujesz, ciepło i przywiązanie, gdy życie stanie się, twarde i bezwzględne. Przy ognisku domowym spoczywa ciche, zadziwiające szczęście, którego nigdzie nie znajdziesz.

Te kreacja jest piękna ,ale czasami trochę, zaszaleje z kreacjami.