Można zobaczyć wróbelki, sikorki i inne. A ich również ,nie zauważamy.

Miłość potrzebuje gniazda, jak ptak. Stwórzcie miejsce, gdzie poczujecie się ,akceptowani i kochani .

Samotny ptak, czy ją odnajdzie gdzieś, czy trafi do tych miejsc, gdzie żyje jeszcze śpiew, szybuje dalej, póki się jeszcze tli, nadzieja w sercu, że odnajdzie do niej drzwi. Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czuje, jak spada, lecz śpiewa dalej, bo wie, że ma skrzydła.

Samotny ptak zmęczony życia mgłą, w podniebiu ma nadzieję znaleźć dom, na ziemi tu, gdzie tyle pięknych drzew, nie ma już słów i dawno umarł śpiew. Leci dumny wzbił się z pól, nie uwił gniazda zamiast drzewa, znalazł tylko ból, jak obłok puchu w słońcu lśni, rozpięty na powietrzu tak, pod dachem nieba szuka drzwi, do tej miłości, której brak.

Dla człowieka, podobnie jak dla ptaka, świat ma wiele miejsc, gdzie można odpocząć, ale gniazdo tylko jedno. O. W. Holmes

Ludzie nie lubią, być ograniczani. Denerwują się, kiedy nie dostają tego, czego chcą i będą okazywać swoje niezadowolenie ,w stosunku do twoich granic. Pamiętaj jednak, że masz do nich prawo, a ich niezadowolenie nie jest powodem, aby tych granic nie stosować.

Nikt nie ma obowiązku zgadzać się na coś, jeśli czuje, że tak naprawdę tego nie chce. Jeśli wiesz, że nie chcesz czegoś i masz ochotę odmówić, to po prostu to zrób. Nie ma potrzeby być ,agresywnym lub wulgarnym. Natomiast jasna asertywność ,jest jak najbardziej wskazana.

Któregoś dnia, kiedy spełnię swoje marzenia, pomyślę o tych, wszystkich rzeczach, które złamały mi serce i będę za nie wdzięczny.

Walka o przeżycie, uczy takiej pokory, że nie chcesz, by inni o tym wiedzieli. Bo czasem jest ona, nie do opisania. Czasami jest brzydka i wstydliwą, i piękna, i pełna odwagi, a wszystko to naraz.

Myślę, że kiedy minie wystarczająco dużo czasu, kiedy przetrwało się coś niewyobrażalnego, jest w tym jakaś godność. Coś, z czego możesz ,być dumny. Dumny, że ból ,cię wzmocnił. Ból skłonił cię ,do walki o wygraną.

Życie, ciągle się uczymy. I dobrze ,że takie lekcje otrzymujemy,więc nie jest to zmarnowany czas .

Klon ma złote liście, świecą się ogniście. Jesion ma brązowe, zgubił ich połowę. Dęby się czerwienią, pół na pół z zielenią. Olcha żółto – siwa, wiatr jej liście zrywa. Miesza je z innymi, pędzi het, po ziemi. Z najładniejszych liści, cały las oczyści.