W listopadowej nostalgii, dostrzec można też piękny świat, spójrz - jak kształtem swych płatków, wzrok cieszy chryzantem kwiat. W ostatnich liściach drzew, promyczki słońca migocą, a potem nagle znikają, jak gwiazdy pochmurną nocą. Promyki te w pamięci zachowaj, na dzień szary i mglisty, gdy ptaki smucą odlotem, i nastrój będzie też dżdżysty.

Wiersz o jesieni. Przyszła jesień zadumana, taka piękna już od rana. Fruną liście ponad drzewa, mały ptaszek gdzieś zaśpiewa. Mokrym deszczem dziś zawiało, słonka będzie teraz mało. Przyszła jesień, "Piękna Pani", a w ogóle jest do bani. /net/

Na palcach zwijasz chłodny wiatr, by wyciszenia przyniósł sens. Tyle fantazji w sobie masz, więc skutki zniszczeń, proszę zmniejsz. Daj się zachłysnąć jeszcze raz, słońcem aż po zachodu kres. Przynieś mi czułość, siłę, czar i sercem ciepło, proszę, mierz.

Jesienna pani, ja cię znam, w szeleście słyszę pieśni twe błękitu, światła nie chcesz znać, lubisz z purpurą rosnąć drzew. Jesteś rozrzutna, powiem ci, bowiem spotykam złoty kurz, który osiada tu i tam, skrywa się nawet w płatkach róż.

Gdy nas jesień smutkiem karmi, wejdźmy czasem do kwiaciarni. Niech przez chwilę minut parę, będzie dla nas lata darem. Niczym ogród w dzień lipcowy, ciepły wonny kolorowy. Weźmy kwiatów bukiet cały, by nasz dom rozweselały.

Noc za długa, dnia zbyt mało, życie gdzieś się pochowało, ziemię ścielą zeschłe liście, ranki nas witają mgliście. Zimno, wietrznie, a tu jeszcze, okna płaczą rzewnym deszczem. Szarość nam się w serca wkrada, lecz jest na to pewna rada.

Zdaniem ludzi ,których „serce „kocha nie jest ważne, czy koty rozumieją ,ich słowa; ważniejsze, że po prostu są.

W poszukiwaniu straconego czasu, różne nam myśli przychodzą do głowy: jakiś szum morza, jakiś zapach lasu, nieznane kraje, nieudane łowy. A ja uważam - choć w opinii świata, nie w tym zapewne jest rzeczy istota, że czas stracony, to te wszystkie lata, kiedy nie było, w naszym domu kota .

Razem raźniej. Samotność, to taka ,wielka trwoga.

Kobieta jest jak kobra, nie atakuje ,kiedy nie jest drażniona. Niestety drażni ją ,prawie wszystko.

Na pytanie: „czego chcesz od związku?” najczęściej odpowiadamy „chcę być szczęśliwa”. I tyle. Czekamy na tego księcia, który nas uszczęśliwi, który na białym koniu ,w błyszczącej zbroi ,uwolni nas z naszej, wieży nieszczęść i na rękach zaniesie, do lepszego życia. Zgrzyt. To tak, nie działa.

Przestań całować żaby i spotkaj, w końcu swojego księcia. To wcale nie, jest niemożliwe.