Podeszłam więc do niego. Z zażenowaniem na twarzy. Gdyż byłam niemal pewna. Że to sprzedawca marzeń. Spojrzał na mnie łagodnie. Ze szczytu przeznaczenia. Byłaś ostatnią – powiedział. Która kupiła marzenia.
Nasze życie toczy się między, wschodami i zachodami słońca, przy akompaniamencie zdarzeń, tych dobrych i złych, ukojenie przynosi nam, czyjaś dobroć i zrozumienie, a balsamem jest drugi człowiek.
Niebiańska hojność. Bóg dał nam miłość za darmo. Nie chciał jej chować w kościołach. Pragnął by stała się karmą, w rozpaczy, w smutkach, w mozołach. Dlatego w życiu potrzeba. cierpliwie nosić ją przed sobą, nie czekać na łaskę z nieba, bo ludzie też pomóc mogą. Zaglądaj więc w głąb każdej duszy, płomieniem uczuć ogrzewaj, a gdy już lody rozkruszysz Bogu dziękczynnie zaśpiewaj.
Śniegiem obsypie, drogi i drzewa i jesień, zaśnie w białym ogrodzie, w pokoju i ciszy grudniowego nieba, jasna gwiazda zalśni na wschodzie. Świat wypięknieje w zimowym uroku, zapachną świętami choinki w Adwencie, nim grudzień zamknie kalendarz roku, świętą nocą narodzi się Boże Dziecię. /I.Glinka/
W krótkie i mgliste dni grudniowe, zza chmur wyjrzało słonko mizerne, krajobraz przybiera pejzaże zimowe, mróz w oknach maluje kwiaty misterne. Już późna jesień ledwo się trzyma, poszarzała jej szata,wyblakły kolory, wnet się na dobre rozgości zima, wybieli grudniowe dni i wieczory.
Spójrz, tak nam świat śpiewa. Złote harfy cicho grają. Ich hymn, sięga boskiego nieba. Struny, pod palcami lekko drgają. Głos anielski, chorał nieznany. Rozwijają się królewskie brzmienia. Serc ludzkich srebrzyste soprany. Rytm spojrzeń, życie tak zmienia. Nuta, spadła w serca odmęty. Melodia dziwna, ale każdy ją zna. Niech stroi swe instrumenty, Posłuchaj, jak pięknie gra.
Najpiękniejsza muzyka. Struny życia delikatnie zadrżały. Szmer cichy przebił toń ciemną. Struny życia, ich niezliczone hejnały. Ale dziś, melodię grają jedną. Kryształowe, życia nuty. Po pięciolinii smutku płynące. Nie słuchające dyrygenta batuty. Przez akordy losu wędrujące .
Smutny dzień grudniowy, wiatr urywa ludziom głowy, smaga twarze, mrozi uszy, jeszcze śniegiem nam poprószy. Z drzew już liście pospadały, wkoło pejzaż bury, szary, nie ma już barwnych różności, tylko zgniła zieleń i szarości. Późna jesień, już nie złota, coraz częściej chlapa, słota, coraz bardziej krótsze dni, i tak rzadko słońce lśni .
Potem noce mnie ciszą umęczą, myśli spali błyskawicą drżenie, potem serce mi wydrze przymarłe jesień w wieczór spłakany wspomnieniem. Krzysztof Kamil Baczyński
Gorzko pachną samotną jesienią, te wieczory bez ciebie umarłe, kiedy marzę zaplątany w jesień, kiedy serce mnie dławi pod gardłem. Kiedy liście żółtawym odblaskiem, spełzną na dół na ściśnięte pięście, w mgłach daleko zagubiona radość, w mgłach daleko zagubione szczęście.
Ostatni wpis: ponad godzinę temu
Wygrałem w konkursie FotoLotto
Wygrałem w konkursie Tapeta dnia
Wygrałem w konkursie Komentarz dnia
Wygrałem 50 punktów w konkursie Użytkownik Online
Wygrałem 50 punktów w konkursie Użytkownik OnlineOstatni wpis: ponad godzinę temu
Tapeta dnia wybrana !! Wygrała tapeta Liście, Klon, Gałązki [LINK], dodana przez thean Gratulujemy!!
Już za godzinę będzie wybierana najlepsza tapeta dnia, zdecyduj jaka tapeta jest najlepsza [LINK]
Za 30 minut wybieramy najlepszy komentarz, zobacz listę najlepszych komentarzy [LINK]
admin
basikp18 039 punktów
majka140711 663 punktów
Ewa1511 539 punktów
ViolaLidia29 335 punktów
thean8 208 punktów
zobacz więcej...