Najpierw powoli do ust ją podnoszę, bo pić w pośpiechu kawy nie znoszę. I delektuję się jej widokiem, czuję ją w nozdrzach. I pieszczę wzrokiem… O, co za boski napój z tej kawy!. Nie, nie zakończę szybko zabawy, więc ją odstawiam, bo choć spragniony. I niecierpliwy, i wytęskniony. Jestem jej smaku i aromatu, nie chcę zbyt szybko doświadczyć jej braku.
Jej pianka skrzy się, ciepło paruje, para się sennie wije i snuje. A skąd ta piana?. Rzecz niezbadana, lecz dla efektu jest pożądana. Do tego jakże ponętnie wabi, choć bywasz silny, tu będziesz słaby. I choćbyś bronił się z całej siły, myśl o niej sprawia dreszcz ciała miły. I choćbyś nie wiem jak się opierał, przegrany jesteś tu, jak cholera.
Stoi przede mną świeżo nalana, kawa, prawdziwa. Na stół podana. Czarna dama. Stoi i aromatem swym kusi, pewnie niezwykle mocna być musi. Uff, jak gorąca!. Ach, jak pachnąca! I jak czarownie parą dymiąca!.
Z czasem uświadomisz sobie, że nie chodzi o motyle w brzuchu, ale o spokój w sercu.
Usiadła wiosna na łące. W koszu ma słońce gorące, we włosach z fiołków korale, wygładza na stawie fale. Zostań tu z nami na dłużej, osusz zimowe kałuże, zaproś do gniazdek bociany, ogrzej powietrze nad ranem. Lubimy bawić się z tobą, chodzić do parku, po polach. Jesteś tak śliczna, wesoła. I pachniesz tak kolorowo.
To taki kwiat w doniczce, co stojąc na oknie. usycha z braku wody – choć za szybą przecież. w ulewnym deszczu ogród od dni wielu moknie.… a kwiat umiera marząc o tym lepszym świecie. Zdarza się, że samotność czuje, ciepłe dłonie i słyszy miłe słowa do ucha szeptane, lecz tak bywa w snach tylko… a sny mają, koniec i w realny scenariusz wejść trzeba nad ranem. - M. Urban
Samotność bywa smutna tak, jak pies wygnany. lub piosenka śpiewana na nutę fałszywą, jest jak długo gojone, wciąż bolesne rany i ścieżka, co zarasta darnią i pokrzywą.
Przez życie trzeba iść z uśmiechem, odbitym w każdym ciepłym słowie, i tak po prostu być człowiekiem, w szarego życia każdej dobie. Przez życie trzeba iść serdecznie, niosąc w otwartych dłoniach światło, bo tylko tacy żyją wiecznie, którzy z miłością w sercach gasną.
We włosy jesień plącze niteczki srebrne, niby niewinnych kokardek moc. I kusi, kusi, kusi bezmiernie, byś zostać zechciał, choć jeszcze jesienną noc. A gdy już zmierzchem ciebie, zniewoli i że już nie odejdziesz, ona wie. To wtedy cicho ciebie poprosi, byś zimę pomógł przetrwać jej.
Jesień kobietą jest dojrzałą, wie czego pragnie, czego chce. Liści kolorów gamą całą, słonecznym blaskiem uwiedzie cię. Na miękkich biodrach pani jesieni, blask słońca złożył promienie swe. Namiętnie kusi, lekko rumieni, bo czego pragnie, dobrze wie!.
Wszystko zostało zapisane w sercu: wioski i miasta, rzeki i gaje, pola i łąki, pod barwnym kobiercem, wszystko z dniem każdym ,bliższe się staje. Wrasta w mą duszę, gra nutą swojską, bo to jest moim drogim Krajem, domem ojczystym – moją Polską. /Zofia Rusek/
Ostatni wpis: 50 minut temu
Wygrałem w konkursie Top Tapety (pob_wys)
Mój nowy komentarz do tapety [link]
Moja tapeta została dodana [link]
Moja tapeta została dodana [link]
Moja tapeta została dodana [link]Ostatni wpis: 50 minut temu
Tapeta z największym współczynnikiem wyświetleń/pobrań: Zrudziałe drzewa przy drodze w lesie, dodana przez thean Gratulujemy!
Tapeta z największą ilością pobrań: Zrudziałe drzewa przy drodze w lesie, dodana przez thean Gratulujemy!
Tapeta z największą ilością wyświetleń: Zrudziałe drzewa przy drodze w lesie, dodana przez thean Gratulujemy!
Tapeta dnia wybrana !! Wygrała tapeta Ruda, Wiewiórka, Puszysty, Ogon [LINK], dodana przez GraGorek Gratulujemy!!
basikp21 102 punktów
majka140712 993 punktów
Ewa1512 354 punktów
thean10 032 punktów
ViolaLidia29 425 punktów
zobacz więcej...