Tam wiatr zasypia przed wieczorem, na wierzbie starej ma posłanie, leśne rusałki, wodniki i strzygi, będą na każde we zawołanie. Tam noc w sukience granatowej, tańczy z księżycem do rana białego, a świt z kroplami rosy we włosach, czeka promieni słońca złotego. Zabiorę ciebie w łagodności krainę by troski daleko stąd odpłynęły, a twe marzenia na skrzydłach błękitnych, wysoko pod niebo, hen pofrunęły.
Być dobrym, to umieć się zatrzymać, ofiarować swój czas, pozwolić odczuć ciepło, obdarzyć życzliwym spojrzeniem, radosnym uśmiechem i sprawić, by serce drugiego człowieka, otwierało się jak kwiat w promieniach słońca.
Zabiorę ciebie w łagodności krainę, gdzie pachnie różą i lawendą, tam wszystkie elfy, wróżki i skrzaty, na zawołanie twe każde będą. Zabiorę ciebie w łagodności krainę gdzie słońce tęcze w chmurach rozplata, powietrze zanęci słodką wanilią, a łąki zielone toną całe w kwiatach.
Wszystko będzie lepsze, gdy deszczyk się rozpada, bo niczego już więcej nie będzie, tylko pozazdrościć jeszcze, sił przesilenia pijanych, wspomnień i dawnego psychicznego cierpienia. Zatrzymaj się, na chwilę, kiedy ryba umiera w jeziorze, kiedy przyroda wyjmuje z garderoby, z westchnieniem pogniecione rzeczy i wodzi wzrokiem, w miejscu, zjedzonym przez mole, cerowanym okiem.
Jesień – dobry czas, jeśli nie jesteś botanikiem. jeśli buty do wiązania ,szuka parkietu, jego cień kładzie się, wyraźnie na chodnik, a dalej – drzewa ,jak ręce, pozostałe bez pieniędzy. Na niebie jesiennym , bez ptaków łatwo zwycięstwo odgadnę, własnych słów, jak: „przepraszam”, „nie będę”, które uznawane ,jako poczucie winy i mody, stają się ciemnoszare w końcówce pogody.
To jest, właśnie ludzka mentalność. Jak czegoś nie znają, to się tego boją. A jak się boją to, to niszczą. Zawsze niszczą, zamiast spróbować poznać. Człowiek w 90% przypadkach, niesie śmierć i zniszczenie .
Niestety pożegnania są najgorsze szczególnie, jak wiesz że już raczej się nie spotkacie, choć kto wie co tak naprawdę jest, po drugiej stronie i może znów będziemy razem, fajnie by było .
Letnie jabłonie pościnała jesień. Białe chmury odleciały na południe. Cebry lecą z nieba, zupa z liści na ziemi. Rude lisy niepogody zjadają szarość na kolację. Odbicia parasoli w kałużach spienionych. Bieg przez październik do lasu twojego. Las twój okradziony z kolorów. I ja z corocznym żalem do jesieni..
Ostatni wpis: 21 minut temu
Mój nowy komentarz do tapety [link]
Dodałem zdjęcie do albumu [link]
Mój nowy komentarz do tapety [link]
Moja tapeta została dodana [link]
Moja tapeta została dodana [link]Ostatni wpis: ponad godzinę temu
Tapeta z największym współczynnikiem wyświetleń/pobrań: Zrudziałe drzewa przy drodze w lesie, dodana przez thean Gratulujemy!
Tapeta z największą ilością pobrań: Zrudziałe drzewa przy drodze w lesie, dodana przez thean Gratulujemy!
Tapeta z największą ilością wyświetleń: Zrudziałe drzewa przy drodze w lesie, dodana przez thean Gratulujemy!
Tapeta dnia wybrana !! Wygrała tapeta Ruda, Wiewiórka, Puszysty, Ogon [LINK], dodana przez GraGorek Gratulujemy!!
basikp21 102 punktów
majka140712 993 punktów
Ewa1512 354 punktów
thean10 036 punktów
ViolaLidia29 425 punktów
zobacz więcej...