Zostanie tyle Gór ile udźwignąłem na plecach Zostanie tyle drzew ile narysowało pióro.

Nasza miłość jak wiatr halny zawsze zimą nas rozdziela, nasza miłość jak wiatr halny łamie dzisiaj w górach drzewa.

Wiedziałam, że kocha góry i że od nich nie odstąpi. Góry to była jego wielka pasja. Nie wyobrażał sobie życia bez nich. Rozumiałam go doskonale i nigdy nie starałam się odebrać mu tego, co dla niego było najcenniejsze.

Alpinizm, mimo udogodnień technicznych, to wciąż kontakt z przyrodą, nieskażoną cywilizacją i nieustanna walka, w której nie zawsze jest dane zwyciężyć człowiekowi.

Wspinanie po górach jest często aktywnością zbiorową i zawsze inspirujące jest przyglądanie się, jak robią to inni, którzy dzielą twoją pasję.

To niemożliwe, aby w krzyku lata było tyle niepokoju. Przecież lato to uspokojenie. Świt łamany opłatkiem jeziora, co rozmowę prowadzi potajemną z drzewem pochylonym nad grozą skarpy.

Niebo, ziemia, morze, piekło czują wszechmoc miłości, wszystkie istoty są jej oddane, sama przyroda uznaje ją swoją panią.

„Dar mądrości – to przede wszystkim umiejętność panowania nad swoją głupotą.” .

"Człowiek nigdy nie jest tym, za kogo się podaje. Ma tylko potrzeby społeczne, wspólne. Reszta-oddzielna." .

Najtrudniejsza jest sztuka kompromisu z samym sobą. Na ile możemy się dopasować żeby nie zatracić siebie.

"Nigdy nie jest tak źle, żeby nie warto było poczekać na następny dzień, który może wszystko zmienić. A jeżeli nie wszystko, to przynajmniej coś, czym można się cieszyć. Czasem tylko nie potrafimy tego dostrzec.

Ludzi należy dzielić na dobrych i złych. Rasa, pochodzenie, religia, wykształcenie, majątek – nie mają żadnego znaczenia. Tylko to, jakim kto jest człowiekiem'.