Kwiaty - ma­lowa­ne pal­ca­mi słów.

So­wa jest ma­gią lasu, Ocza­mi nocy... Gwiaz­dy w jej oczach płoną I sreb­rzys­ty Księżyc broczy.

Na­wet wy­leniały niedźwiedź ma ape­tyt na młody mio­dzik, choćby był spadziowy.

PRZY­JAŹŃ jest jak drzewo, wzras­ta wraz z cza­sem, umac­nia się, lecz tak jak ono na­rażona jest na zniszczenie...

Bukiecik. Ta­ki ma­lut­ki. Pachnący miłością, nie rozczarowaniem... Pachnący szczerością, zaufa­niem też może...

Miłość.... Zgu­biła do niej drogę i klucz, tak jak gu­bi się klucz do drzwi, które jeszcze niedaw­no stały otworem.

Oswój się z sa­mot­nością, a będzie Ci wier­na jak pies.

Naj­lep­sze pre­zen­ty, to te w porę. Przed­wczes­ne niedorobione. Spóźnione przerobione.

To, że je­sienią zdarzają się gorące dni, wca­le nie oz­nacza, że zi­ma nie nadejdzie.

Życie jest jak ka­wa dla sma­koszy; na je­go dos­ko­nały smak mu­si się składać nut­ka goryczy.

Je­sienią gdy za ok­nem deszcz stu­ka w pa­rapet, a nos­talgia wkra­da do ser­ca, aby się og­rzać, sięgnij do kuf­ra z marzeniami.

Każdy pałac ma swo­je ta­jem­ni­ce, bo cho­ciaż za­mie­szkują go szlachet­ni ludzie, to nie są wol­ni od po­kus